ارزیابی و مکان‌یابی فضای سبز شهری مورد شناسی: منطقه 11 شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه زنجان

2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی توریسم دانشگاه زنجان

3 کارشناس ارشد و برنامه‌ریزی روستایی دانشگاه زنجان

چکیده

رشد صنعت و افزایش جمعیت در شهرها منجر به ساخت و سازهای سودگرایانه شده‌است. این ساخت و سازها به مسائل بهداشتی و تأمین حداقل نور و هوا در مناطق متراکم شهری توجهی نداشته‌است. از سوی دیگر ضرورت ایجاد کاربری‌های جدید شهری برای پاسخگویی به نیازهای روزافزون شهری و اسکان جمعیت به‌تدریج باعث کاهش فضای سبز و باغ‌های شهری گردیده که این امر آلودگی محیط زیست را به همراه داشته است. بنابراین این تحقیق برای ارزیابی و مکان‌یابی بهینۀ فضای سبز منطقه 11 تهران انجام گرفته‌است. روش انجام تحقیق در این پژوهش، ترکیبی از روش‌های توصیفی- تحلیلی و موردی بوده و نوع پژوهش کاربردی است. از‌این‌رو برای محاسبۀ سرانۀ فضای سبز در سطح منطقه، ابتدا با استفاده از شاخص تفاضلیِ نرمال شده پوشش گیاهی (NDVI) مربوط به داده‌های سنجنده (ASTER) سرانۀ فضای سبز در سطح منطقه 2.57 متر مربع برای هر نفر محاسبه گردید که نسبت به حداقل سرانه‌ها بسیار پایین‌تر می‌باشد؛ لذا جهت مکان‌یابی فضای سبز از مدل تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده‌شد. از مساحت 1205 هکتاری منطقه در حدود 195 هکتار معادل 16 درصد از کل مساحت منطقه، وضعیتی کاملاً سازگار برای گسترش فضای سبز دارد. بنابراین، نتایج این مطالعه می‌تواند به برنامه‌ریزان شهری برای درک و اولویت‌بندی مسائل شهری و یافتن راه‌حل‌هایی برای رفع این مشکلات کمک شایانی نماید. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation and locating urban green spaces Case study : Tehran District No. 11

نویسندگان [English]

  • Dr. Mohsen Ahadnejad Roshti 1
  • Heydar Salehi Mishani 2
  • Leyla Vosoughi Rad 2
  • Ahamd Romyani 3
چکیده [English]

Industry growth and population increase in cities has led to utilitarian construction. In such constructions, the hygienic issues and supplying minimum air and light in dense urban areas have not been considered. Also the necessity of creating new urban usages for meeting the increasing trend of urban requirements and people housing has gradually reduced the green spaces and urban gardens, which has led to environmental pollution. Therefore this study was made to evaluate and optimal allocation of urban green space in order to achieve urban sustainable pattern in district No.11 of Tehran municipality. The research method in this study is a combination of descriptive – analytical method  and type of study is applied one .
Hence to calculate of per capita green space in the area, firstly by  using normal differential vegetation index (NDVI) related to the  data of ASTER sensor, the green space per capita was calculated 2.57 square meters, which is very low in comparing with the  minimum per capitas. Therefore AHP model was used to allocate green space. The results show that from 1205 hectare of ​​this area, about 195 hectares of land area equal to 16 percent of the total area of ​​the district were  fully compatible and consistent for expansion of green space . Therefore, the results of this study  can  help to urban planners to understand and prioritize urban issues and find solutions to solve these problems.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Green Space Allocation
  • Tehran
  • sustainable cities
  • AHP
  • NDVI