نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی گروه جغرافیای دانشگاه گلستان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه گلستان

چکیده

مشارکت در تعریف کلی، شرکت فعالانة انسان‌ها در حیات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و به‌طور کلی تمام ابعاد زندگی جوامع انسانی می‌باشد که در چند سال اخیر به‌عنوان مهم‌‌ترین رویکرد مدیریتی مطرح شده است. رویکرد مشارکتی هم به‌عنوان مبنای تصمیم‌سازی و هم به‌عنوان شیوه‌‌ای برای دست‌یابی به فعالیت و همکاری مشترک در روند بهسازی زندگی فردی و جمعی، یکی از مهم‌ترین لوازم جامع مدنی و برنامه‌ریزی دموکراتیک محسوب می‌شود. هدف از پژوهش[1] حاضر، بررسی و تحلیل مشارکت شهروندان در طرح‌‌ها و پروژه‌های عمرانی در شهر پل‌دختر می‌‌باشد که به‌صورت توصیفی و تحلیلی و پیمایشی انجام شده است. جامعة آماری مورد مطالعه در این پژوهش، منطقۀ پل‌دختر می‌باشد که به سه ناحیة (کوی شهرداری، پاسداران و بسیجیان) تقسیم شده است. به‌منظور مطالعه و سنجش متغیّرها، پرسشنامة خانوار تهیه شد و برای سنجش داده‌ها از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که میزان آن برابر با 85 درصد به‌دست آمد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 200 خانوار شهری تعیین شد که به‌نسبتِ جمعیت آنان، سهم هریک از نواحی مشخص شد و پرسشنامه به‌صورت تصادفی ساده- سیستماتیک بین آن‌ها توزیع شد. اطلاعات مستخرج از پرسشنامه با استفاده از آزمون‌های مختلف، در محیط نرم‌افزاری SPPS مورد تجزیه‌و‌تحلیل و سنجش قرار گرفته‌‌اند. یافته‌‌های به‌دست آمده از آزمون F و کروسکال والیس و تحلیل‌های همبستگی نشان می‌‌دهند که بین میزان مشارکت شهروندان با پایگاه اقتصادی و شاخص‌‌های اجتماعی با سطح اطمینان 99 درصد، رابطة معنی‌‌داری وجود دارند و همچنین، میزان مشارکت در محله‌های مختلف بر‌ مبنای شرایط و ویژگی‌‌های اجتماعی و فرهنگی متفاوت است. به‌عبارت دیگر، تفاوت زیادی در میزان مشارکت شهروندان نواحی مورد مطالعه وجود دارد که علت آن را می‌‌توان در میزان تعلق‌ِخاطر به مکان، میزان ارائة خدمات از سوی مدیران­و مسئولان شهری و میزان رضایت از محل زندگی جستجو کرد.



1- این مقاله مستخرج از پایان‌نامة کارشناسی ارشد است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Evaluation and Analysis of The Role of Citizen's Partnership in Civil Projects (Case study: Pol e Dokhtar)

نویسندگان [English]

  • Aliakbar najafi kani 1
  • Alireza khajeh shahkoohi 1
  • Shahab karami 2

چکیده [English]

Partnership in a general definition refers to the active presence of human in the political, economic & cultural life  and in general, in the whole dimensions of human social  life. This has been recently  raised as one of the most important administrative managerial approaches. Participatory approach is considered as one of the most important civil society and democratic planning tools, both as a basis for decision making and as a way to achieve joint activity and cooperation in the process of improving individual and collective life. The purpose of this study was to investigate and analyze the participation of citizens in development projects in Pol e Dokhtar city, which was conducted as descriptive-analytical- and surveying method. The statistical population, studied in this research is Pol e Dokhtar, which is divided into three districts (Kooye Shahrdari, Pasdaran and Basijiyan).A questionnaire was used to study and measure the variables, and the Cronbach's alpha method was used to measure the data, which was 85%. The sample size was determined using Cochran's formula of 200 households. According to their population, the share of each area was determined and the questionnaire was distributed in a simple, systematic random order. The information extracted from the questionnaire was analyzed using various tests in the SPPS software environment. The results of F and Kruskal Wallis tests and correlation analysis show that there is a significant relationship between the rate of participation of citizens with the economic base and social indicators with a confidence level of 99%, also the degree of participation is different in various  neighborhoods based on the social  and cultural conditions. In other words, there is a large differences in the level of participation of citizens in the studied areas, which can be explained by the rate of sense of belonging, the amount of services provided by managers and officials, and the level of satisfaction with the place of residence.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Partnership
  • Spatial Development
  • Civil Projects
  • Pol e Dokhtar

استانداری استان لرستان(1390) سالنامه آماری استان گلستان.

الوانی، سید مهدی. (1383). مدیریت عمومی. تهران: نشر نی. چاپ بیست و دوم.

اوست‌‌‌هویی‌‌‌زن، اندریاس.‌ (1377). مشارکت شهروندان در طرح‌‌ریزی و توسعة نواحی شهری. ترجمة ناصر برک‌پور. مجلة معماری و شهرسازی، سال پنجم، شمارة 48 و 49، صفحات 96-101.

ایمانی‌‌‌جاجرمی، حسین؛ بیدگلی، مهرناز‌؛ حناچی، سیمین. (1383). مدیریت شهری پایدار، بررسی تجارب مشارکتی شهرداری‌‌ها و شوراهای شهرهای ایران. تهران: انتشارات سازمان شهرداری‌‌‌ها و دهیاری های کشور. چاپ دوم.

پوراحمد، احمد؛ حاتمی‌نژاد، حسین؛ حسینی، سید‌‌هادی. (1385). آسیب‌شناسی طرح‌‌های توسعة شهری. فصلنامة پژوهش‌‌های جغرافیایی، دانشگاه تهران، سال 38، شمارة 58 ، صفحه 167-178.

تقوایی، مسعود؛ بابانسب، رسول؛ موسوی، چمران. (1389). تحلیلی بر سنجش عوامل مؤثر بر مشارکت شهروندان در مدیریت شهری‌ (مطالعة موردی: منطقة 4 شهر تبریز). فصلنامة مطالعات و پژوهش‌‌های شهری و منطقه‌‌ای، سال اول، شمارة 2، ص20-37.

حکمت‌‌‌نیا، حسن، موسوی، میرنجف. (1385). تحلیلی تاریخی از مشارکت شهروندان در ادارة امور شهرهای ایران. فصلنامة تحقیقات جغرافیایی، آستان قدس رضوی، سال 21، شمارة 80 ، صفحات 121-136.

دلفروز، محمد تقی،(1380). دموکراسی و سنت های مدنی، تهران، انتشارات جامعه شناسان، چاپ اول.

رجب‌صلاحی، حسین. (1381). ساختار حکومت محلی، مدیریت شهری و شهرداری، برنامه‌ریزی و مدیریت شهری، مسائل نظری و چالش‌‌‌های تجربی. تهران: انتشارات سازمان شهرداری‌‌ها.

رفیعیان، سجاد. (1389). بررسی عوامل مؤثر بر مشارکت شهروندان در امور شهری و ارائة الگوی مناسب، موردی: شهر فسا. پایان‌‌نامة کارشناسی ارشد، پژوهشکدة جغرافیا و علوم زیستی دانشگاه سیستان و بلوچستان.

زاهدی‌اصل، محمد. (1381). مبانی رفاه اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی. چاپ اول.

سلیمانی، محمد (1387). نقش سرمایة اجتماعی در توسعة اقتصادی. انتشارات راهبرد یاس ، شماره ،15، صفحات 163-179.

شریفیان‌ثانی، مریم. (1380). مشارکت شهروندی، حکمرانی شهری و مدیریت شهری. فصلنامة مدیریت شهری، سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور، سال دوم، شمارة 8 ، زمستان 1380، صفحه 43-58.

شکیبا‌مقدم، محمد. (1387). مدیریت سازمان‌‌های محلی و شهرداری‌‌ها. تهران: انتشارات ترمه. چاپ دوم.

شوریابی، حسین. (1386). ارزیابی الگوی مشارکت شهروندان تهرانی در طرح‌‌های توسعة شهری و ارائة الگوی بهینه (مورد: کوی 13 آبان). پایان‌نامة کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس.

شیعه، اسماعیل. (1382). لزوم تحول مدیریت شهری در ایران. مجلة جغرافیا و توسعه، دانشگاه زاهدان، شمارة   1. تابستان 1382، صفحه 37-52.

طاهرخانی، حبیب. (1381). ساز‌و‌کارهای نظام برنامه‌ریزی و مدیریت شهری (برنامه‌ریزی و مدیریت شهری، مسائل نظری و چالش‌‌های تجربی). تهران: انتشارات سازمان شهرداری‌‌‌ها و دهیاری های کشور.

عباس‌زاده، محمد. (1387). بررسی عوامل مؤثر بر مشارکت شهروندان در امور شهر (مطالعة موردی: شهر اصفهان). پایان‌نامة دکتری جامعه‌شناسی، دانشگاه اصفهان.

کسالایی، افشین. (1380)، جایگاه و نقش مدیریت مشارکتی در مدیریت شهری شهرهای جدید (مطالعة موردی: شهر جدید پردیس). پایان‌نامة کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز.

مزینی، منوچهر. (1377). بررسی ساختار مدیریت شهری در ایران. تهران: انتشارات مرکز مطالعات برنامه‌ریزی شهری.

 

 Friedman, G. (2002). The prospect of cities. university of Minnesota press, pp 65.

Michael, c. (1984). can local participation help development. finance and development, pp 40-41.

Ohlin,‌‌T.‌‌(2001).‌‌Towards‌‌more‌‌citizen participation in Sweden. symposium/futures,vol.33,pp.

Stephens, C; Satterthwaite, D (2008). "Urban Health in Developing Countries. Environmental Impact Assessment Review, 20 pp: 299-310.

Thooening, J.G. (1970). Politigues Urbanies Et Strategise Corporative. Sociology Dutravail Dolitague Urbine. Nou, Seuil, Paris.

White, S.S. (2001). public participation and organizational change in Wisconsin land use management, Graduate program in urban planning. .university of Kansas ,USA.