نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشتۀ آب وهواشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه رازی

2 دانشیار آب وهواشناسی گروه جغرافیا، دانشگاه رازی

3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته معماری، دانشگاه ایلام

چکیده

آسایش حرارتی در فضای باز یکی از مسائل مهم و تأثیرگذار بر جنبه‌‌های مختلف زندگی به‌شمار می‌‌رود. هدف از پژوهش حاضر کمک به درک بهتر عوامل تأثیرگذار بر آسایش حرارتی فضای باز مانند عرض پیاده‌‌روها، ابعاد تنگه‌‌های شهری و جهت‌‌گیری آن‌‌هاست. در این تحقیق شهر کرمانشاه به‌عنوان منطقۀ مورد مطالعه انتخاب شده و چهار معبر اصلی آن به نام‌‌های مدرس، کسری، نوبهار و طاق‌بستان مورد بررسی قرار گرفته است. داده‌‌‌های هواشناسی موردنیاز برای دورۀ زمانی 59 ساله از 1951 تا 2010 از ادارۀ هواشناسی کرمانشاه دریافت شد. عناصر محیطی برای هر کدام از معابر به‌صورت میدانی برداشت شد. داده‌‌های موجود در نهایت وارد نرم‌‌افزار Envi-met شد. نتایج شبیه‌‌سازی‌‌‌‌های مدل نشان داد که مقادیر شاخص PMV تابستان و زمستان تنها در معبر شمالی- جنوبی نوبهار در محدودۀ آسایش حرارتی قرار دارد و معبر کسری با تغییر جهت از شرقی- غربی به شمالی- جنوبی صرفاً در زمستان به میزان 40/0 واحد PMV بهبودی نشان می‌‌دهد. افزایش عرض معابر به میزان 50%، موجب افزایش دما در تابستان و زمستان شد. همچنین افزایش ارتفاع ساختمان‌‌های اطراف معابر خیابان مدرس، کسری و طاق‌بستان موجب بهبود آسایش حرارتی تابستان و اثر معکوس در زمستان شد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

-

نویسندگان [English]

  • kolsoom mohammadi 1
  • dr.hassan mohammadi 2
  • tahereh kolivand 3

چکیده [English]

-

کلیدواژه‌ها [English]

  • -