دانشگاه سیستان و بلوچستان جغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای 2345-2277 7 24 2017 09 23 The Role of Indigenous Knowledge of Villagers in Rural Livability (Case study: Doin and Tukur villages in Shirvān city) نقش دانش بومی روستاییان در زیست‌پذیری مناطق روستایی مورد شناسی: روستاهای دوین و توکور شهرستان شیروان 93 110 3383 10.22111/gaij.2017.3383 FA دکتر خدیجه بوزرجمهری دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد آسیه اسماعیلی دانشجوی دکتری جغرافیا و آمایش کیفیت محیطی مناطق روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد احمد رومیانی دانشجوی دکتری جغرافیا و آمایش کیفیت محیطی مناطق روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2017 09 24 Today, one of the issues that attracted the attention of researchers is to study the role of indigenous knowledge in the development of endogenous and viable rural areas, since indigenous knowledge by using empirical platforms, can play an important role in the transmission of information and fertility of decision-making power in villagers and be effective in utilization of resources and facilities. The purpose of this research is to investigate the role of native peoples' knowledge and experience in rural viability in two villages of Doin and Tukur in Shirvan city. Therefore, the research is of qualitative  type in terms of nature and is applied-developmental one in terms of purpose. In this research, basic theory and content analysis have been used. For data collection, observational techniques (direct and collaborative) and interviews (individual, semi-structured, and group) have been used. The statistical community includes local experts and experienced farmers and farmer villagers in the two villages of Doin and Tukur, Shirvan. The samples were selected using purposeful sampling and bullet-shaping technique. Through deep interviewing with 15 local experts, the information was completely saturated. The results of the research showed that indigenous knowledge in rural areas' habitat, while equilibrium and sustainability of environmental issues, provided the ground for collective participation in improving quality of life and viability in the region. <strong>امروزه یکی از مسائلی که توجه محققان را به خود جلب کرده، بررسی نقش دانش بومی در توسعۀ درون‌زا و زیست‌پذیری نواحی روستایی است؛ زیرا دانش بومی با بهره‌گیری از بسترهای تجربی، می‌تواند نقش مهمی در انتقال اطلاعات و باروری قدرت تصمیم‌گیری در روستاییان داشته باشد و در بهره‌برداری مطلوب از منابع و امکانات، مؤثر واقع شود. هدف از این پژوهش، بررسی نقش دانش و تجربیات بومی روستاییان در زیست‌پذیری مناطق روستایی در دو روستای دوین و توکور شهرستان شیروان است؛ بنابراین، تحقیق از‌نظرِ ماهیت، کیفی و به‌لحاظِ هدف، کاربردی- توسعه‌‌ای است. در این تحقیق از نظریة بنیانی و تحلیل محتوا استفاده شده است و برای جمع‌‌آوری داده‌ها از تکنیک‌های مشاهده (‌‌مستقیم و مشارکتی) و مصاحبه (‌‌انفرادی، نیمه‌ساختارمند و گروهی) بهره گرفته شده است. جامعة آماری شامل خبرگان محلی و باتجربه‌ترین روستاییان کشاورز و دامدار دو روستای دوین و توکور شهرستان شیروان است. برای انتخاب نمونه‌‌ها از روش ‌‌نمونه‌گیری هدفمند و تکنیک گلوله‌برفی استفاده شد و از‌طریقِ مصاحبة عمیق با 15 نفر از خبرگان محلی، اطلاعات به اشباع کامل رسید. نتایج تحقیق نشان داد‌‌، دانش بومی توانسته در زیست‌پذیری مناطق روستایی، ضمن تعادل و پایداری مسائل زیست‌محیطی، زمینه را برای مشارکت‌‌های جمعی درجهتِ ارتقاء کیفیت زندگی و زیست‌پذیری در منطقه فراهم کند.</strong> https://gaij.usb.ac.ir/article_3383_f1d131c6a3d7e932af1e8dfebccbc314.pdf