دانشگاه سیستان و بلوچستان جغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای 2345-2277 16 58 2027 02 20 The Effect of Artificial Intelligence on Optimal Urban Management (Case Study: Shahrekord) تأثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینة شهری (نمونۀ موردی: شهرکرد) 119 138 9620 10.22111/gaij.2025.52422.3294 FA پژمان محمدی ده چشمه استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 06 18 The aim of the present study is to investigate the effect of artificial intelligence on optimal urban management by urban managers in Shahrekord. The present study is a descriptive-analytical study in terms of its applied purpose and method. The statistical population of the study included all urban managers in Shahrekord, 60 people, and the sample size was determined based on the total census to be 60 people. The research tool included a 35-question questionnaire in two sections: artificial intelligence with 21 questions and optimal urban management with 14 questions. The validity of the tool was confirmed in terms of face, content, and construct, and its reliability was confirmed based on Cronbach's alpha at 0.79. The collected data were analyzed based on structural equation path analysis with PLS software. The results showed that in general, artificial intelligence has a positive effect on optimal urban management. Also, strategic vision positively affects optimal urban management, shared destiny positively affects optimal urban management, willingness to change positively affects optimal urban management, commitment and optimism positively affects optimal urban management, alignment and coherence positively affects optimal urban management, knowledge development positively affects optimal urban management, and performance pressure positively affects optimal urban management. Therefore, artificial intelligence can enable urban managers in Shahrekord to make optimal and evidence-based decisions using accurate data and smart analytics. In addition to improving efficiency and productivity, this technology can help reduce environmental problems, improve quality of life, and better manage resources. If urban managers in Shahrekord can exploit the potential of artificial intelligence, they will witness a transformation in the quality of urban services and improve the well-being of citizens. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینة شهری ازسوی مدیران شهری شهرکرد بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی در قالب توصیفی–تحلیلی انجام­شد. جامعة آماری شامل تمامی مدیران شهری شهرکرد به تعداد ۶۰ نفر بود و به­دلیل محدودبودن حجم جامعه، نمونه به‌صورت سرشماری کامل تعیین­شد. داده‌ها با استفاده از پرسش­نامه‌ای ۳۵ سؤالی جمع‌آوری­شد که شامل دو بخش هوش مصنوعی (۲۱ سؤال) و مدیریت بهینة شهری (۱۴ سؤال) بود. روایی ابزار از طریق ارزیابی صوری، محتوایی و سازه‌ای سنجیده­شد و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ به­میزان ۰.۷۹ تأییدگردید. داده‌های گردآوری­شده با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر در نرم‌افزار «PLS» تحلیل­شد. یافته‌ها نشان­می‌دهد که هوش مصنوعی به‌طور کلی تأثیر مثبت و معناداری بر مدیریت بهینة شهری دارد. همچنین ابعاد مختلف آن از جمله؛ چشم‌انداز استراتژیک، سرنوشت مشترک، تمایل به تغییر، تعهد و خوش‌بینی، هم‌راستایی و هم‌خوانی، توسعة دانش و فشار عملکرد به‌طور معناداری بر مدیریت بهینة شهری اثرمی‌گذارند. نتایج حاکی از آن است که به‌کارگیری فناوری‌های هوش مصنوعی امکان اتخاذ تصمیم‌های بهینه و مبتنی بر داده را برای مدیران شهری فراهم­می‌کند و علاوه بر افزایش کارایی و بهره‌وری، به کاهش چالش‌های زیست‌محیطی، ارتقای کیفیت زندگی و مدیریت منابع کمک می‌نماید. در مجموع، بهره‌برداری مؤثر از ظرفیت‌های هوش مصنوعی موجب تحول در کیفیت خدمات شهری و ارتقای رفاه شهروندان شهرکرد می‌شود. https://gaij.usb.ac.ir/article_9620_7ed08b069cbba3d921aa0f7318714ea7.pdf