دانشگاه سیستان و بلوچستان جغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای 2345-2277 16 59 2026 06 22 Analysis of Co‑creation in the Digitalization of Peripheral settlement in Mashhad تحلیل هم آفرینی دیجیتالی شدن در محلات حاشیه نشینی شهر مشهد 113 138 9904 10.22111/gaij.2026.54423.3331 FA سارا جلالیه کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشگاه بین المللی امام رضا(ع) مشهد، مشهد، ایران علی منظم اسماعیل‌پور استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ثریا فیروزه جهان تیغ دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب، تهران، تهران منصور الماسی نیا کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد حصارک،تهران، ایران Journal Article 2026 01 01 Enhancing digital co‑creation in marginalized neighborhoods represents a vital step toward reducing the digital divide and alleviating socio‑economic deprivation. Through facilitating access to information, strengthening civic participation, and improving interaction with service institutions, this process can contribute significantly to residents’ empowerment and the improvement of their quality of life. The purpose of this study is to analyze and evaluate digital co‑creation in the marginalized neighborhoods of Mashhad. The research is applied in nature, and data collection was carried out using both library (documentary) and field methods (observation and questionnaire). Data analysis employed descriptive statistics (mean, standard deviation, and variance) and inferential statistics (one‑sample t‑test and Pearson correlation). The findings of the sample study indicate that there is a positive and significant relationship among all six key indicators—digital participation, diversity of digital stakeholders, transparency and access to digital information, digital two‑way interaction and communication, outputs and achievements of digitalization, and participant satisfaction with digital participation—showing the positive effects of digitalization on the marginal urban areas under study. However, except for the indicator of digital two‑way interaction and communication with a mean value of 3.00, all other indicators scored below the numerical desirability threshold (3). Therefore, a significant difference at the 0.01 alpha level is observed, and most of the factors have been evaluated positively. The results of the Pearson correlation test reveal that at a significance level of sig = 0.000, the indicators of digital co‑creation in the studied urban neighborhoods are interrelated. The indicator of participant satisfaction with digital participation, with a correlation coefficient of 0.762, shows the strongest relationship with the main research variable, whereas the indicator of transparency and access to digital information, with a coefficient of 0.382, shows the weakest relationship. <strong>ارتقای هم‌افزایی دیجیتالی‌شدن در محلات حاشیه‌نشین، گامی حیاتی جهت کاهش شکاف دیجیتال و محرومیت‌های اجتماعی-اقتصادی محسوب می‌شود. این امر از طریق تسهیل دسترسی به اطلاعات، تقویت مشارکت مدنی و بهبود تعامل با نهادهای خدماتی، می‌تواند به توانمندسازی ساکنین و بهبود کیفیت زندگی آنان کمک شایانی نماید. هدف این پژوهش، تحلیل هم­آفرینی دیجیتالی­شدن محلات حاشیه­­نشینی شهر مشهد است. نوع تحقیق کاربردی و برای گردآوری­ داده­ها از روش­های کتابخانه­ای(اسنادی) و میدانی(مشاهده و پرسش­نامه) استفاده شده است. برای تجزیه­وتحلیل اطلاعات از آماره توصیفی (میانگین، انحراف معیار و واریانس) و آماره استنباطی(t تک­نمونه­ای و هبستگی پیرسون) بهره­ گرفته شده است. یافته­های تحقیق نمونه­ای نشان می­دهد که بین تمام شاخص­های شش­گانه (مشارکت دیجیتالی، تنوع ذی­نفعان دیجیتال، شفافیت و دسترسی به اطلاعات دیجیتال، تعامل و ارتباط دوسویه دیجیتال، خروجی­ها و دستاوردهای دیجیتالی­شدن، رضایت مشارکت‌کنندگان از مشارکت دیجیتال) رابطة معنادار و مثبتی وجود دارد که نشان­دهندة اثرات مثبت دیجیتالی­شدن حاشیه­نشینی شهری در شاخص­های شهر مورد مطالعه می­باشد؛ لذا بجز شاخص تعامل و ارتباط دوسویة دیجیتالی­شدن با میانگین(00/3)، برای تمامی مؤلفه­ها میانگین پایین­تر از حد مطلوبیت عددی (3) بوده است؛ بنابراین، تفاوت معناداری در سطح آلفا 01/0 قابل­مشاهده بوده و عمدتاًً به شکل مثبت ارزیابی و برآورد شده است. نتایج آزمون پیرسون نشان می‌دهد که در سطح معنی‌داری (sig = 0/000)، شاخص­های هم­آفرینی دیجیتالی­شدن در محلات شهری مورد مطالعه، با هم رابطه دارند؛ به­طوری­که شاخص رضایت مشارکت‌کنندگان از مشارکت دیجیتال با ضریب همبستگی 0.762 بیشترین ارتباط را با متغیر اصلی پژوهش داشته است؛ در مقابل، شاخص شفافیت و دسترسی به اطلاعات دیجیتال با ضریب همبستگی 0.382 کمترین ارتباط را نشان داده است.</strong> https://gaij.usb.ac.ir/article_9904_32cd619f531f15cca17bc886f9de3b96.pdf