دانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Identifying and Explaining the Components Influencing Sustainable Urban Livability for Older Adults: A Grounded Theory Approachشناسایی و تبیین مؤلفه‌های مؤثر بر زیست‌پذیری شهری پایدار برای سالمندان با رویکرد «گراندد تئوری»126989210.22111/gaij.2026.54345.3329FAالههملک زاده کلیبردانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مراغه، ایرانامیدمبارکیدانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مراغه، ایران.Journal Article20251226This study aims to identify and explain the components influencing sustainable urban livability for older adults in Tabriz and to develop a context-specific (indigenous) model grounded in field data. The research adopts a qualitative approach using Grounded Theory. Data were collected through semi-structured interviews with 16 experts and key informants in urban planning and design, urban management, and elderly-service planning— including relevant faculty members, senior managers and experts of Tabriz Municipality, and specialists from organizations responsible for older adults and social services in Tabriz (e.g., the Welfare Organization and the medical sciences sector). Sampling followed purposeful/theoretical procedures and continued until theoretical saturation was achieved. Data analysis was conducted through open, axial, and selective coding based on the Strauss and Corbin approach. The findings indicate that sustainable urban livability for older adults is a multidimensional construct, explained through ten main categories: accessibility and mobility; quality of the built environment and public spaces; health and care services; safety and security; economic–livelihood conditions; cultural–social and supportive contexts; institutional and planning capacity; social–civic capital and capacities; intervention strategies; and individual, social, and urban outcomes. Overall, enhancing older adults’ livability requires integrated physical, service, and institutional interventions, strengthening older adults’ participation, and promoting cross-sectoral coordination in urban governance.<strong>هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین مؤلفه‌های مؤثر بر زیست‌پذیری شهری پایدار برای سالمندان در شهر تبریز و ارائة یک مدل بومی مبتنی بر داده‌های میدانی است. پژوهش با رویکرد کیفی و روش «گراندد تئوری» انجامشد. دادهها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۶ نفر از متخصصان و خبرگان حوزة برنامه‌ریزی و طراحی شهری، مدیریت شهری و خدمات سالمندی (اعضای هیئت علمی، مدیران و کارشناسان ارشد شهرداری تبریز، کارشناسان سازمان‌ها و نهادهای متولی امور سالمندان و خدمات اجتماعی در سطح شهر تبریز از جمله بهزیستی و علوم پزشکی گردآوری و با نمونهگیری هدفمند/نظری تا دستیابی به اشباع تکمیلگردید. تحلیل دادهها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی براساس رویکرد استراوس و کوربین انجامگرفت. یافته‌ها نشانداد زیست‌پذیری شهری پایدار برای سالمندان، سازه‌ای چندبُعدی است و در قالب ۱۰ مقولة اصلی تبیینمی‌شود؛ از جمله دسترسی و تحرّک‌پذیری، کیفیت محیط کالبدی و فضاهای عمومی، خدمات سلامت و مراقبت، امنیت و ایمنی، شرایط اقتصادی-معیشتی، زمینه‌های فرهنگی-اجتماعی و حمایتی، ظرفیت نهادی و برنامه‌ریزی، سرمایه و ظرفیت‌های اجتماعی-مدنی، راهبردهای مداخله‌ای و پیامدهای فردی-اجتماعی-شهری. نتیجه‌گیری نشانمی‌دهد ارتقای زیست‌پذیری سالمندان، مستلزم مداخلات یکپارچة کالبدی، خدماتی و نهادی، تقویت مشارکت سالمندان و هماهنگی بین‌بخشی در مدیریت شهری است.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_9892_db54a6626026cceea4a3243baf555f30.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Factors Affecting the Spatial Organization of Rural Systems (Case Study: The Central System of Tonekabon)عوامل مؤثر بر سازمان‌پذیری فضایی منظومه‌های روستایی؛ (نمونۀ موردی: منظومة مرکزی تنکابن)2762994810.22111/gaij.2026.54012.3317FAمحمد رمضانجورنبیاندکترای جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، تهران، ایرانفرهادعزیزپوردانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانJournal Article20251127The spatial organization of settlements is a dynamic, dialectical, and multi-layered concept. Within the framework of the relational space paradigm and network-based approach, it is conceptualized not as a static structure but as a platform for multi-level human, economic, social, and ecological interactions. A case study of the central settlement system of Tonekabon County shows that the region is transitioning from a centralized, polar structure centered on the city of Tonekabon toward a decentralized, polycentric pattern.<br />Drawing on the qualitative paradigm and grounded theory method, this study employs semi-structured interviews with 17 participants and a three-stage coding process (open, axial, and selective) using Atlas.ti software to identify and explain the forces influencing this transformation. The findings indicate that the transition from a hierarchical to a network-based structure follows a four-stage causal chain: (1) geographical advantage and spatial proximity as contextual conditions; (2) development and equipping of transportation and information technology networks as causal conditions; (3) the flow of capital and population from metropolises in the form of tourism and second homes, coupled with real estate capitalism, as intervening conditions; and (4) the reduction of centralization, leading to the emergence of intermediate settlements (Valiabad, Soleymanabad, Ammariyeh, Lazarbon) as active nodes and the formation of a "distributed centrality" pattern. This transformation is constituted through the cyclical and concurrent interplay of three mechanisms: agglomeration and dispersion, conflict and equilibrium, and synergy and coexistence. However, the long-term persistence of this structure cannot be achieved without a fundamental redefinition of the spatial planning system—a redefinition whereby the hierarchical model is abandoned in favor of a network-based model, and policies are oriented according to actual functional regions rather than rigid administrative divisions.<strong>سازمان فضایی سکونتگاه‌ها، مفهومی پویا، دیالکتیکی و چندلایه است که در چارچوب پارادایم فضای رابطه‌ای و رویکرد شبکه‌ای، نه بهعنوان ساختاری ایستا، بلکه به‌مثابه بستری برای تعاملات چندسطحی انسانی، اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی تحلیل می‌شود. مطالعة موردی منظومه مرکزی شهرستان تنکابن نشان می‌دهد که این منطقه در حال گذار از ساختار متمرکز قطبی با محوریت شهر تنکابن به الگوی چندمرکزی غیرمتمرکز است. </strong><br /><strong>پژوهش حاضر با بهرهگیری از پارادایم کیفی و روش نظریه زمینه‌ای، از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۷ مشارکت‌کننده و تحلیل سه‌مرحله‌ای کدگذاری (باز، محوری و گزینشی) در نرمافزار «Atlas.ti»، به تبیین نیروهای مؤثر بر این تحول پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که گذار از ساختار سلسله‌مراتبی به ساختار شبکه‌ای در منطقه از زنجیرة علّی چهارمرحله‌ای پیروی می‌کند: (۱) مزیّت جغرافیایی و مجاورت فضایی بهعنوان شرایط زمینه‌ای؛ (۲) توسعه و تجهیز شبکة حمل‌ونقل و فناوری اطلاعات بهعنوان شرایط علّی؛ (۳) جریان سرمایه و جمعیت از کلانشهرها در قالب گردشگری و خانه‌های دوم همراه با سرمایه‌داری مستغلات بهعنوان عوامل مداخله‌گر؛ (۴) تعدیل در تمرکزگرایی که منجر به نقش‌پذیری فعال سکونتگاه‌های میانی (ولی‌آباد، سلیمان‌آباد، عماریه، لزربن) و شکل‌گیری الگوی «مرکزیت توزیع‌شده» شدهاست. این تحول در بستر تعامل چرخه‌ای و همزمان سه مکانیزم «تجمع و پراکندگی»، «تعارض و تعادل» و «هم‌افزایی و همزیستی» معنا می‌یابد؛ اما تداوم و پایداری این ساختار در بلندمدت، بدون بازتعریف بنیادین نظام برنامه‌ریزی فضایی میسّر نخواهد بود؛ بازتعریفی که در آن الگوی سلسله‌مراتبی به نفع الگوی شبکه‌ای کنار گذاشته شود و سیاست‌گذاری‌ها براساس مناطق عملکردی واقعی، نه تقسیمات خشک اداری، جهت‌گیری کنند.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_9948_31bdb18cad9062400f6d5e386e12ea73.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Predicting Residential Rents across Tehran’s 22 Districts Using Supervised Machine-Learning Algorithmsپیش‌بینی اجاره‌بهای مسکن در مناطق 22 گانۀ شهر تهران با استفاده از الگوریتمهای یادگیری ماشین نظارت‌شده63981006010.22111/gaij.2026.55808.3360FAابراهیمرضائیدانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانابوالفضلمشکینیاستاد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمهدیپورطاهریاستاد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20260615In a dynamic real estate market, accurate residential rent prediction is important for landlords, tenants, investors, and policymakers. This study aimed to develop an effective model for predicting residential rents in Tehran using supervised machine learning algorithms. The study used a dataset of 9,891 rental properties across Tehran’s 22 districts, with 17 property-related features recorded for each observation. The algorithms were evaluated using accuracy and precision metrics. The results showed that XGBoost achieved the best predictive performance, with both accuracy and precision reaching 98.1%. The decision tree model also performed well, achieving an accuracy of 96.3% and a precision of 96.1%. The strong performance of these tree-based algorithms may be related to their ability to identify complex and nonlinear relationships in the data. The findings can help real estate professionals, investors, and policymakers make better-informed decisions and improve rental pricing and housing strategies in Tehran. Future studies could improve the predictive performance of these models by adding further variables, such as neighborhood characteristics, spatial factors, and economic indicators. The models could also be tested in other cities and regions to assess their wider use and improve understanding of rental market patterns.<strong>در چشم‌انداز پویای املاک و مستغلات، پیش‌بینی دقیق اجارۀ مسکن برای مالکان و مستأجران اهمیتی حیاتی دارد. پژوهش حاضر، بر توسعۀ مدلی کارآمد برای پیش‌بینی اجارۀ مسکن در شهر تهران با بهرهگیری از الگوریتمهای پیشرفتة یادگیری ماشین نظارت‌شده تمرکزداشته که در خلال آن، از یک مجموعهدادۀ غنی در ارتباط با املاک اجاره‌ای در مناطق 22گانه شهر تهران(شامل ۹۸۹۱ ملک اجاره‌ای، با ۱۷ ویژگی مرتبط با هر مشاهده)، استفادهشد. ارزیابی الگوریتمها براساس معیارهای صحت و دقت نشانداد که الگوریتم «ایکسجیبوست» به صحت و دقت قابلتوجه 1/98 درصدی دستیافت؛ درحالیکه «درخت تصمیم» صحت 3/96 درصد و دقت 1/96 درصد را کسب کرد. عملکرد قوی این الگوریتمها، از توانایی آن‌ها در درک روابط پیچیده و غیرخطی درون دادهها و مقاومتشان در برابر بیش‌برازش نشأتمی‌گیرد. یافته‌های این مطالعه، بینش‌های ارزشمندی را به متخصصان حوزة املاک، سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران در تهران ارائهمی‌دهد تا تصمیمات کاملاً آگاهانه‌ای اتخاذکنند و استراتژی‌های بازار اجارۀ مسکن را بهبود بخشند. مسیرهای بالقوه برای پژوهش‌های آینده، گنجاندن ویژگی‌های بیشتری مانند مشخصات محله و شاخص‌های اقتصادی را در بر می‌گیرد تا قابلیت‌های پیش‌بینی الگوریتمها را بیشازپیش ارتقا دهد. علاوه بر این، بررسی قابلیت تعمیم این الگوریتمها به سایر شهرها یا مناطق می‌تواند راه را برای کاربردهای گسترده‌تر و درک جامع‌تر از پویایی بازار اجاره هموارسازد.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_10060_03ed169ce81032415e9ce94e53269375.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Measuring the Spatial-Physical Resilience of Horse Tourism Destinations Based on Sustainable Land use Planning Indicators (Case Study: Khuzestan Province)سنجش تاب‌آوری فضایی-کالبدی مقاصد گردشگری اسب براساس شاخص‌های آمایش سرزمین پایدار (نمونۀ موردی: استان خوزستان)991321001710.22111/gaij.2026.54896.3341FAمریمخواجویدانشآموختة دکتری گروه تربیت بدنی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانحمیدرضاقزلسفلودانشیارگروه تربیت بدنی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایرانJournal Article20260222Horse tourism, as one of the most prominent types of sports-cultural tourism, has an inextricable link with the biological and physical resources of the earth. However, the lack of coherent spatial planning has led to the vulnerability of these destinations to environmental and physical hazards. The present study aims to explain the spatial-physical resilience model of horse tourism destinations based on sustainable land use indicators in Khuzestan Province. The present study is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in nature. The data collection tool is a researcher-made questionnaire including land use indicators (ecological, socio-economic sustainability and land use compatibility) and resilience components (diversity, flexibility and permeability). The statistical population includes urban planning experts, tourism experts and owners of equestrian clubs in Khuzestan Province, local tourists and familiar experts. Data analysis was performed using structural equation modeling (SEM) and partial least squares (Smart-PLS) approach. The results of the structural model analysis show that sustainable land use planning (independent variable) with a path coefficient of 0.877 plays a decisive role in strengthening the spatial-physical resilience of horse tourism destinations (dependent variable), among which land use adaptation (mediating variable) has been identified as the main channel for transmitting this effect. The findings of the estimated model indicate that improving physical flexibility and protecting natural corridors have the greatest contribution to empowering horse tourism infrastructure in Khuzestan province against environmental challenges. Overall, the optimal fit of the model confirms that by aligning physical development patterns and regional ecological capacities, a sustainable and resilient pattern in the management of tourism spaces can be achieved. <strong>گردشگری اسب، بهعنوان یکی از شاخص‌ترین گونه‌های گردشگری ورزشی-فرهنگی، پیوندی ناگسستنی با منابع زیستی و کالبدی زمین دارد؛ با اینحال، فقدان برنامه‌ریزی منسجم فضایی، منجر به آسیب‌پذیری این مقاصد در برابر مخاطرات محیطی و کالبدی شدهاست. پژوهش حاضر، با هدف تبیین مدل تاب‌آوری فضایی-کالبدی مقاصد گردشگری اسب براساس شاخص‌های آمایش سرزمین پایدار در استان خوزستان انجام شدهاست. پژهش حاضر، از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامة محقق‌ساخته شامل شاخص‌های آمایش سرزمین (پایداری اکولوژیک، اقتصادی-اجتماعی و سازگاری کاربری اراضی) و مؤلفه‌های تاب‌آوری (تنوع، انعطاف‌پذیری و نفوذپذیری) است. جامعة آماری شامل: خبرگان حوزة برنامه‌ریزی شهری، کارشناسان گردشگری و مالکان باشگاه‌های سوارکاری استان خوزستان، گردشگران محلی و متخصصین آشنا می‌باشد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و رویکرد حداقل مربعات جزئی (Smart-PLS) انجامپذیرفت. نتایج حاصل از تحلیل مدل ساختاری نشان می‌دهد که آمایش سرزمین پایدار (متغیّر مستقل) با ضریب مسیر 877/0، نقشی تعیین‌کننده در تقویت تاب‌آوری فضایی-کالبدی مقاصد گردشگری اسب (متغیر وابسته) ایفا می‌کند که در این میان سازگاری کاربری اراضی (متغیر میانجی) بهعنوان کانال اصلی انتقال این تأثیر شناسایی شدهاست. یافته‌های مدل برآوردشده حاکی از آن است که بهبود انعطاف‌پذیری کالبدی و صیانت از کریدورهای طبیعی، بیشترین سهم را در توانمندسازی زیرساخت‌های گردشگری اسب استان خوزستان در برابر چالش‌های محیطی دارند. در مجموع، برازش بهینه مدل تأییدمی‌کند که با همسوسازی الگوهای توسعة فیزیکی و ظرفیت‌های اکولوژیک منطقه‌ای، می‌توان به الگویی پایدار و تاب‌آور در مدیریت فضاهای گردشگری دست یافت.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_10017_25c08596878915362af37459bdfa473c.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Spatial Zoning for the Site Selection of a New Eternal Settlement (Cemetery) in the Peri-Urban Area of Bojnordپهنه‌بندی مکانی برای جانمایی سکونتگاه جاودان (آرامستان جدید) در حریم شهر بجنورد1331681001810.22111/gaij.2026.54190.3321FAعاطفهصداقتیاستادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایرانJournal Article20251212The location selection of a new cemetery within the urban fringe of Bojnord requires a precise assessment of the environmental and spatial conditions of available lands. In this regard, the nature of urban development in Bojnord and the surrounding natural constraints were first considered in order to provide a comprehensive framework for analysis. The research criteria were standardized and integrated using a Geographic Information System (GIS) based on previous applied studies as well as current health regulations and guidelines. The effective evaluation criteria were classified into two categories: “location-related criteria” (distance from the city, prevailing wind direction, accessibility, land use, and urban development direction) and “site-related criteria” (soil type and mechanics, surface water, future development, groundwater depth, and geology). These criteria were analyzed as spatial information layers within the GIS environment. The integration of these layers enabled the identification of suitable zones in five main suitability classes. Furthermore, the results obtained from equal-weighting and the Analytic Hierarchy Process (AHP) were compared, indicating improved accuracy and consistency of zoning through the AHP approach. Accordingly, 34% and 26.5% of the study area were classified as highly suitable and suitable, respectively, when the relative importance of criteria was taken into account. Within this zoning framework, the northern and northeastern zones were identified as requiring further investigation for cemetery site selection, particularly with respect to the city’s future development direction and the prevailing wind direction. This classification assists decision-makers in comparing the potential of each zone not only from a technical perspective but also in terms of environmental and developmental implications. The principal outcome of the study is the production of a spatial suitability zoning map, which can serve as a practical basis for urban managers in decision-making and in guiding the process of selecting more appropriate lands for the location of the Eternal Settlement (cemetery) or a new cemetery for the city.<strong>مکانیابی آرامستان جدید در حریم شهر بجنورد، نیازمند ارزیابی دقیق شرایط محیطی و موقعیتی اراضی است. در این راستا، ابتدا ماهیت توسعة شهری بجنورد و محدودیت‌های طبیعی پیرامون آن مدنظر قرارگرفت تا چارچوبی جامع برای تحلیل فراهمشود. شاخص‌های تحقیق براساس مطالعات کاربردی پیشین و مقررات و آیین‌نامه‌های بهداشتی جاری با استفاده از سیستم اطلاعات مکانی، استانداردسازی و ترکیب شده‌اند. شاخص‌های مؤثر در ارزیابی، در دو دستة «شاخص‌های موقعیت» (فاصله از شهر، جهت باد غالب، دسترسی، کاربری اراضی و جهت توسعة شهر) و «شاخص‌های مکان» (جنس و مکانیک خاک، آب سطحی، توسعة آتی، عمق آب‌های زیرزمینی و زمین‌شناسی) طبقه‌بندی شده و به‌صورت لایه‌های اطلاعات مکانی در سیستم اطلاعات جغرافیایی مورد تحلیل قرارگرفته‌اند. تلفیق این لایه‌ها امکان شناسایی پهنه‌های مطلوب، در پنج ردة اصلی را فراهم نموده‌است. همچنین نتایج حاصل از وزن‌دهی یکسان و روش AHP مورد مقایسه قرارگرفت که نشان‌دهندة بهبود دقت و انسجام پهنه‌بندی در روش AHP است به‌نحوی که بهترتیب 34 و 26.5 درصد از اراضی مورد مطالعه، در پهنه‌های عالی (مطلوب) و مناسب (با احتساب ضریب اهمیت شاخص‌ها) قرارمی‌گیرند که در پهنه‌بندی اشاره‌شده، پهنة شمالی و شمالشرقی حائز شرایط بررسی بیشتر با توجه به «جهت توسعة آتی» شهر و «جهت باد غالب»، برای جانمایی آرامستان هستند. این رده‌بندی به تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند تا قابلیت‌های هر پهنه را نه‌تنها از نظر فنی، بلکه از منظر پیامدهای زیست‌محیطی و توسعه‌ای نیز مقایسهکنند. دستاورد اصلی پژوهش، تولید نقشة پهنه‌بندی مکانی است؛ نقشه‌ای که می‌تواند پایه‌ای عملی برای تصمیم‌گیری مدیران شهری و هدایت فرایند انتخاب اراضی مناسب‌تر جهت جانمایی سکونتگاه جاودان یا آرامستان جدید شهر باشد.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_10018_d0d8676771c770106413f5e6173b80d1.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Key Factors Affecting Citizens' Vitality in Urban Spaces (Case Study: Poldokhtar City)عوامل کلیدی مؤثر بر شادابی شهروندان در فضاهای شهری (نمونۀ موردی: شهر پلدختر)1691941001910.22111/gaij.2026.54735.3336FAصادقالهیاریاستادیار گروه جغرافیا.دانشگاه پیام نورJournal Article20260209This research seeks to identify factors and provide solutions to create a more vibrant and desirable city for the citizens of Pol-e-Dokhtar. The present research is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method. The statistical population was local people and urban citizens in Pol-e-Dokhtar city. Using simple random sampling method, 382 residents of this city were selected. To collect data and information, a questionnaire and structured interview were used according to the models and purpose of the research. To analyze the data and information, the logistic regression model (LM-Newton-Marquardt-Raphson method) in the Eviews software and the Radar model were used. The results of the study indicated that among the 7 main and general factors at a significance level of 0.000, the built environment factor with an impact coefficient of (0.243), the ecological factor with an impact coefficient of (0.249), the visual factor with an impact coefficient of (0.206), the mental factor with an impact coefficient of (0.142), and the political and institutional factor with an impact coefficient of (0.141) had the greatest relationship and effects on the vitality of citizens in the spaces of the city of Pol-e-Dokhtar. The results of the variables also showed that the ability to walk in the city and recreational spaces and urban leisure time, the scenic environment/attractive view of the neighborhood and the city, urban green space and green and happy neighborhoods in the city space, appropriate access of citizens to clean and green space, the presence of appropriate urban furniture were the most important variables affecting urban vitality in the space of the city of Pol-e-Dokhtar. The results of the research on strategies to increase vitality also showed that out of the 15 identified strategies, 5 strategies to revitalize city spaces for cultural use, encourage private sector investment, increase security and a sense of belonging for citizens, design green sidewalks with urban furniture, and develop linear green spaces along the Kashkan River are the most important strategies to increase the vitality of the city of Pol-e-Dokhtar.<strong>این پژوهش، بهدنبال شناسایی عوامل و ارائة راهکارهایی برای ایجاد شهری شاداب‌تر و مطلوب‌تر برای شهروندان پلدختر است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. جامعة آماری، مردم محلی و شهروندان شهری در شهر پلدختر بودهاست و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، تعداد 382 نفر از ساکنان این شهر انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها و اطلاعات، با توجه به مدلها و هدف تحقیق، از پرسشنامه و مصاحبة ساختاریافته استفاده شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها و اطلاعات، از مدل رگرسیون لجستیک (روش </strong>LM<strong>- نیوتن- مارکارد- رافسون) در نرمافزار ایویوز و مدل رادار استفاده شد. نتایج پژوهش گویای آن بود که از بین 7 عامل اصلی و کلی در سطح معنیداری 000/0 عامل محیط ساختهشده با ضریب تأثیر (243/0)، عامل اکولوژیکی با ضریب تأثیر (249/0)، عامل بصری با ضریب تأثیر (206/0)، عامل ذهنی با ضریب تأثیر (142/0) و عامل سیاستی و نهادی با ضریب تأثیر (141/0) بیشترین ارتباط و اثرات را بر شادابی شهروندان در فضاهای شهر پلدختر داشتهاند. نتایج متغیرها نیز نشانداد که قابلیت پیاده‌روی در شهر و فضاهای تفریحی و اوقات فراغت شهری، محیط خوش‌منظره/چشم‌انداز جذاب محله و شهر، فضای سبز شهری و محلات سبز و شاد در فضای شهر، دسترسی مناسب شهروندان به فضای پاک و سبز، وجود مبلمان شهری مناسب، مهمترین متغیرهای مؤثر بر شادابی شهری در فضای شهر پلدختر بودهاند. نتایج تحقیق در مورد راهکارهای افزایش شادابی نیز نشانداد که از 15 راهکار شناساییشده،5 راهکارِ احیای فضاهای شهر برای کاربری فرهنگی، تشویق سرمایه‌گذاری بخش خصوصی، افزایش امنیت و حس تعلّق خاطر شهروندان، طراحی پیاده‌راه‌های سبز با مبلمان شهری و توسعة فضاهای سبز خطی در امتداد رودخانة کشکان، مهمترین راهکارهای افزایش شادابی شهر پلدختر هستند.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_10019_98bbdd224b0e37f74851ce5a61021be4.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Modeling Socio-Behavioral Factors Influencing the Adoption of Green Roofs in Ardabil Cityمدل‌سازی عوامل اجتماعی–رفتاری مؤثر بر پذیرش بام‌های سبز در شهر اردبیل1952121005310.22111/gaij.2026.55783.3359FAبلالپورشرقدانشآموختة کارشناسی‌ارشد گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانکیومرثسفیدیاستاد گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانرقیهجهدیدانشیار گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانمجتبیسوختانلودانشیار گروه مهندسی آب و مدیریت کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانJournal Article20260614This study aimed to investigate the psychological, social, and economic factors influencing citizens’ willingness to adopt green roofs in the city of Ardabil, Iran. The statistical population comprised 353 residents, and data were collected in 2025 using a structured questionnaire. The data were analyzed using Structural Equation Modeling based on Partial Least Squares (PLS-SEM). The results of the correlation analysis indicated that several demographic variables, including age, dependence on agricultural income, and distance from the nearest urban green space, had significant relationships with the intention to adopt green roofs. Moreover, all examined psychological and economic constructs, including perceived individual and social usefulness, subjective norms, attitudes toward green roofs, perceived ease of use, and socioeconomic status, demonstrated positive and significant correlations with citizens’ behavioral intentions. The structural model results revealed that attitude toward green roofs and behavioral intention were the strongest predictors of actual adoption behavior, whereas other constructs primarily exerted their influence indirectly through these two variables. The model fit indices confirmed the adequacy of the proposed framework, with SRMR values below 0.08 and NFI values above 0.90, indicating an acceptable model fit and supporting the validity of the theoretical structure. Overall, the findings suggest that the adoption of green roofs is influenced less by individual demographic characteristics and more by cognitive, social, and economic perceptions. Finally, the results indicate that in Ardabil and other cities with comparable socio-urban contexts, the development of green roofs can be facilitated through strengthening public attitudes, increasing awareness, and providing economic incentives within the framework of sustainable urban policy.<strong>این پژوهش با هدف بررسی عوامل روان‌شناختی، اجتماعی و اقتصادی مؤثر بر تمایل شهروندان شهر اردبیل به ایجاد بام‌های سبز انجامشد. جامعة آماری شامل 353 نفر از شهروندان بود که دادهها از طریق پرسشنامة ساختاریافته در سال 1404 گردآوری و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری بهروش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیلشد. نتایج تحلیل همبستگی نشانداد که متغیرهای جمعیت‌شناختی شامل: سن، وابستگی به درآمد کشاورزی و فاصله از نزدیک‌ترین فضای سبز شهری، رابطة معناداری با تمایل به ایجاد بام سبز دارند. همچنین، تمامی سازه‌های روان‌شناختی و اقتصادی مورد بررسی شامل: سودمندی درک‌شدة فردی و اجتماعی، هنجار ذهنی، نگرش نسبت به بام سبز، سهولت استفادة ادراک‌شده و وضعیت اقتصادی–معیشتی، همبستگی مثبت و معناداری با تمایل رفتاری شهروندان نشاندادند. نتایج مدل ساختاری حاکی از آن است که نگرش نسبت به بام سبز و تمایل رفتاری، قوی‌ترین پیش‌بین‌های رفتار واقعی در پذیرش و اجرای بام‌های سبز هستند؛ در حالیکه سایر سازه‌ها عمدتاً از طریق اثرگذاری غیرمستقیم بر این دو متغیر عملمی‌کنند. شاخص‌های برازش مدل نیز نشان‌دهندة اعتبار مناسب مدل پیشنهادی بوده و مقادیر SRMR کمتر از 08/0 و NFI بالاتر از 90/0 برازش قابلقبول ساختار نظری را تأیید کرد. به‌طور کلی، نتایج نشان می‌دهد که پذیرش بام‌های سبز در میان شهروندان بیش از آنکه تحتتأثیر ویژگی‌های فردی باشد، متأثر از ادراکات شناختی، اجتماعی و زمینه‌های اقتصادی آنان است. در نهایت، یافته‌ها بیانگر آن است که در شهر اردبیل و سایر شهرها با زمینه‌های اجتماعی–شهری مشابه، توسعة بام‌های سبز می‌تواند با اتکا بر تقویت نگرش عمومی، افزایش آگاهی و ارائة مشوق‌های اقتصادی در قالب سیاست‌های شهری پایدار تسهیلشود.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_10053_da14eb292da5d50d1752796581ee1b40.pdfدانشگاه سیستان و بلوچستانجغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای2345-2277166020260923Explaining and Presenting an Urban Development Model Based on the Age-Friendly City Approach (Case Study: Asadabad City)تبیین و ارائة الگوی توسعة شهری مبتنی بر رویکرد شهر دوستدار سالمند (نمونۀ موردی: شهر اسدآباد)2132401005910.22111/gaij.2026.56019.3364FAعلیرضا شیخ الاسلامیشیخ الاسلامیاستادیار گروه شهرسازی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد، بروجرد، ایرانحمیداسدیدانشجوی دکترای رشتة شهرسازی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد، بروجرد، ایرانJournal Article20260630The increasing elderly population in Asadabad and inequalities in access to urban services have intensified the need to evaluate the city's compatibility with the World Health Organization's Age-Friendly City framework. This study aimed to assess the current status of Asadabad and propose an urban development model based on the Age-Friendly City approach. This descriptive–analytical and applied research was conducted using a mixed-method (quantitative-qualitative) approach. In the quantitative phase, the statistical population consisted of 3,870 older adults aged 65 years and above residing in Asadabad (based on the 2016 census of the Statistical Center of Iran). Using Morgan's table, a sample size of 351 individuals was estimated and selected through simple random sampling. Data were collected using a researcher-made questionnaire consisting of 36 items within eight dimensions aligned with the WHO framework. Data analysis was performed using descriptive statistics and one-sample t-test at a significance level of 0.05 using SPSS software. In the qualitative phase, the Delphi technique was conducted in three rounds with the participation of 15 experts, with consensus criteria defined as a mean score above 4 out of 5 and an agreement coefficient of 70%. The findings revealed that the overall mean score of the indicators (2.03) was significantly lower than the desirable level (3) (P<0.001). The most significant weaknesses were observed in supportive and healthcare services, lack of standardization in new housing construction, and inadequate physical infrastructure. Conversely, "public respect for older adults" (mean = 3.95) and "appropriate driver behavior" were identified as relative strengths. Based on the integration of quantitative findings and expert consensus, and through a reorganization process in which five Delphi-derived axes were consolidated into four final axes by merging public spaces and urban furniture axes due to their conceptual and operational overlap, the proposed urban development model is built upon four key pillars: optimization of physical infrastructure, development of specialized healthcare services, facilitation of civic and social participation of older adults, and improvement of spatial and technological accessibility with an emphasis on spatial justice. The implementation of these pillars, through citizen participation, continuous monitoring, and adequate budget allocation, can contribute to reducing social isolation, enhancing functional independence, and improving the quality of life of older adults in Asadabad; however, empirical verification of these outcomes requires longitudinal studies and post-implementation evaluations<strong>افزایش جمعیت سالمند در شهر اسدآباد و نابرابری در دسترسی به خدمات شهری، ضرورت سنجش تطابق این شهر با مؤلفه‌های شهر دوستدار سالمند سازمان جهانی بهداشت را دوچندان ساختهاست. پژوهش حاضر، با هدف تبیین وضعیت موجود و ارائة الگوی توسعة شهری مبتنی بر رویکرد شهر دوستدار سالمند، در اسدآباد انجام شدهاست. این پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی است و با رویکرد ترکیبی (کمّی-کیفی) انجام شدهاست. در بخش کمّی، جامعة آماری شامل 3870 سالمند ۶۵ سال و بالاتر ساکن اسدآباد بود (براساس آمار سال 1395 مرکز آمار ایران) که براساس جدول مورگان، حجم نمونه ۳۵۱ نفر برآورد و با روش تصادفی ساده انتخابشد. گردآوری دادهها، با پرسشنامة محقق‌ساخته (۳۶ گویه در قالب ۸ شاخص منطبق بر چارچوب WHO) انجامگرفت. تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون « tتک‌نمونه‌ای» با سطح معنیداری ۰.۰۵ در نرمافزار «SPSS» انجامشد. در بخش کیفی، تکنیک دلفی در سه مرحله با مشارکت ۱۵ خبره اجرا و معیار اجماع، میانگین بالاتر از ۴ از ۵ و ضریب توافق ۷۰ درصد درنظر گرفتهشد. یافته‌ها نشانداد میانگین کلی شاخص‌ها (۰۳/۲) به‌طور معناداری پایین‌تر از سطح مطلوب (۳) است (۰.۰۰۱P>). بیشترین ضعف‌ها، در حوزة خدمات حمایتی و درمانی، عدم استانداردسازی مسکن‌های جدید و کمبود زیرساخت‌های فیزیکی مشاهدهشد. در مقابل، «احترام عمومی مردم» (میانگین ۹۵/۳) و «رفتار مناسب رانندگان»، بهعنوان نقاط قوت نسبی گزارشگردید. بر پایة تلفیق نتایج کمّی و اجماع خبرگان، الگوی توسعة شهری پیشنهادی بر چهار محور کلیدی استوار است: بهینه‌سازی زیرساخت‌های فیزیکی، توسعة خدمات بهداشتی تخصصی، تسهیل مشارکت مدنی و اجتماعی سالمندان و بهبود دسترسی‌های فضایی و فناورانه با تأکید بر عدالت فضایی. اجرای این محورها می‌تواند گامی مؤثر در جهت ارتقای کیفیت زندگی سالمندان اسدآباد باشد.</strong>https://gaij.usb.ac.ir/article_10059_444a1683aaac4fb17ad3166093c86095.pdf