ارزیابی عناصر شهرهای اسلامی- ایرانی در برندسازی مکانی بافت‌های تاریخی (نمونۀ موردی: بافت تاریخی شهر شیراز)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 دانشجوی دکترای شهرسازی، گروه شهرسازی ، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 دانشجوی دکترای شهرسازی، گروه شهرسازی ، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

چکیده

یک شهر اغلب دارای پندارهای قابل‌شناسایی خاص یا ارزش‌‌های درونی ادراک‌شده از ساکنان آن است. برندسازی شهری ریشه در خلق و برجسته‌کردن هویتی از ارزش‌های متنوع دارد که همواره با شنیدن نام یک شهر، تصویری در ذهن ما تداعی می‌شود؛ این تصویر می‌‌تواند شامل ابعادی چون تصویر اجتماعی، تصویر اقتصادی، تصویر کالبدی یا تصویری که از گذشتۀ تاریخی آن شهر داریم، شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی عناصر شهرهای ایرانی-اسلامی در برندسازی مکانی در بافت تاریخی شیراز است. این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی-تحلیلی است و تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش توصیفی با استفاده از مدل‌‌های تصمیم‌‌گیری چندمعیارۀ تاپسیس انجام شده است. روش گردآوری داده‌‌ها به دو صورت اسنادی و از طریق فیش‌‌برداری (شامل کتاب، مقالات فارسی و لاتین، پایان‌‌نامه‌‌ها) و میدانی (پرسشنامه و برداشت میدانی) به‌‌دست آمده است. پس از تبیین شاخص‌های مرتبط با موضوع، پرسشنامه‌‌ای ساختاریافته در قالب طیف لیکرت تدوین و توسط کارشناسان تکمیل شد. در این پژوهش 9 مورد از عناصر بافت تاریخی شیراز که جزو عناصر سازندۀ شهر ایرانی-اسلامی هستند، مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد، شاه‌چراغ با شاخص اولویت 85/0 رتبۀ اول، ارگ کریم‌‌خان نیز با شاخص اولویت 83/0رتبۀ دوم، بازار وکیل با شاخص اولویت 64/0 رتبۀ سوم و مدرسۀ خان با شاخص اولویت 11/0 رتبۀ نهم را در برندسازی مکانی بافت تاریخی شیراز دارند. براساس نتایج به‌دست‌آمده مسائل مربوط به دلپذیری، محرک‌بودن و هیجان‌انگیز بودن فضا در ایجاد تصویر ذهنی مطلوب تأثیر زیادی داشته است. شاه‌چراغ بزرگ‌ترین مزیت گردشگری شیراز است که بازدیدکنندگان می‌‌توانند با انجام برنامه‌‌ریزی و مهیاکردن شرایط محیطی مناسب از این موهبت ویژه استفاده کنند. با این حال تخریب‌‌های گسترده و ساخت‌‌وسازهای خارج از اصول شهرسازی می‌‌تواند ضربۀ جبران‌ناپذیری بر این پتانسیل ویژۀ برندسازی شیراز وارد سازد. در راستای برندسازی شهری شیراز، برخورد ضابطه‌مند و بر‌اساس اصول شهرسازی، شناسایی واقعیت‌‌های جامعه و تلاش برای رفع موانع و کمبودها و مشارکت و نظارت ذی‌نفعان، مشارکت و همکاری همۀ سازمان‌های تأثیرگذار اقتصادی، مدیریت شهری، سازمان‌های فرهنگی و آموزشی و سازمان‌های مردم‌نهاد ضروری هستند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Evaluation of Elements of Islamic-Iranian Cities in Spatial Branding of Historical Contexts (Case Study: Historical Context of Shiraz)

نویسندگان [English]

  • Kyoumars Habibi 1
  • Ahmad Sheikh Ahmadi 2
  • Mohammad Rahimi 3
  • Milad Doostvandi 3
1 Professor, Faculty of Art and Architecture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran.
2 . PhD student in Urban Planning, Faculty of Art and Architecture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran.
3 PhD student in Urban Planning, Faculty of Art and Architecture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran.
چکیده [English]

A city often has certain identifiable ideas or inner values perceived by its inhabitants. Urban branding is rooted in creating and highlighting an identity of diverse values, which always evokes a favorable or unfavorable image in our minds when we hear the name of a city; This image can originate from our interaction with the residents of the city, or from advertisements, etc., and dimensions such as social image (people, behaviors, norms, symbols and rituals of that society), or economic image (level of development) , business space, economic capacities, etc.), or the physical image (urban furniture, geographical location, architecture and tourism, etc.) or the image we have of the historical past of that cit. The purpose of this research is to investigate the elements of Iranian Islamic cities in branding a place in the historical context of Shiraz. This research is a descriptive-analytical study and data analysis was done in a descriptive way using TOPSIS multi-criteria decision making models. The method of data collection has been obtained in two forms, through data collection (including books, Persian and Latin articles, theses) and field (questionnaire and field observations). After explaining the indicators related to the subject, a structured questionnaire in the form of a Likert scale was compiled and completed by experts. In this research, 9 elements of the historical context of Shiraz, which are among the building blocks of the Iranian Islamic city, were examined. The findings of the research show that Shah Cheragh ranks first with a priority index of 0.85, Karim Khan Citadel ranks second with a priority index of 0.83, Vakil Bazaar ranks third with a priority index of 0.64, and Madrase Khan ranks third with a priority index of 0.83. have the ninth place in Shiraz's historic place branding. Based on the obtained results, issues related to the pleasantness, stimulation and excitement of the space have had a great impact on creating a favorable mental image. Shah Cheragh is the biggest advantage of Shiraz tourism that visitors can use this special gift by planning and providing suitable environmental conditions. However, extensive destructions and constructions outside the principles of urban planning can cause irreparable damage to this special branding potential of Shiraz. In line with urban branding of Shiraz, a disciplined approach and based on the principles of urban planning, identifying the realities of the society and trying to eliminate obstacles and deficiencies, participation and supervision of stakeholders, participation and cooperation of all influential economic organizations, urban management, organizations Cultural and educational and non-governmental organizations are essential.

کلیدواژه‌ها [English]

  • branding
  • Iranian Islamic city
  • historical context
  • Shiraz
  • Tapsis

مراجع

ابراهیمی، احدنژاد؛ آیشم، معصومه. (1400). جایگاه برندسازی در تحولات شهرهای تاریخی ایرانی اسلامی؛ نمونۀ موردی: دارالسلطنۀ تبریز در دورۀ قاجاریه، نشریۀ علمی جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز، سال بیست‌ودوم، شمارۀ 78، صص 43-58.https://geoplanning.tabrizu.ac.ir/article_13355.html
اخوت، هانیه؛ الماسی فر، نینا و بمانیان،­محمدرضا. (1389). معماری و شهرسازی­سنتی در کشورهای­اسلامی،­چاپ­اول،­تهران: انتشارات هله.
اسدی، درنا؛ رفیعیان، مجتبی. (1397). بررسی عوامل مؤثر بر بازآفرینی محلات تاریخی با تأکید بر رویکرد برندسازی شهری (نمونۀ موردی: محلۀ سنگ­سیاه شیراز)، نشریۀ مطالعات­محیطی­هفت حصار، دانشگاه آزاد اسلامی همدان، سال ششم، شمارۀ 24، صص 5-14.https://hafthesar.iauh.ac.ir/article-1-566-fa.html
اصغرپور، محمدجواد. (1387). تصمیم‌گیری‌‌های چندمعیاره، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
امانپور، سعید؛ دامن باغ، صفیه؛ علیزاده، هادی. (1399). تحلیل عوامل مؤثر در شکل‌گیری تصویر شهر در راستای برندسازی مؤثر شهری (مطالعۀ موردی: کلانشهر اهواز)، نشریۀ آمایش جغرافیایی فضا، دانشگاه گلستان، سال دهم، شمارۀ 35، صص 67-86.https://gps.gu.ac.ir/article_110066.html
بهزادفر، مصطفی. (1386). هویت شهر، نگاهی به هویت شهر تهران. تهران: شهر.
حبیبی، کیومرث؛ ایراندوست، کیومرث؛ شیخ احمدی، احمد. (1401). چارچوب بازآفرینی بافت‌های تاریخی با رویکرد فرهنگ ‌مبنا درجهت تحقق‌بخشی توسعۀ گردشگری پایدار؛ نمونۀ موردی: بافت تاریخی ارومیه، معماری و شهرسازی ایران، انجمن علمی معماری و شهرسازی ایران، دورۀ اول، شمارۀ 13، صص 105-123.https://www.isau.ir/article_141225.html
حمیدی، آرمان؛ سالاری‌پور، علی‌اکبر؛ حسام، مهدی. (1400). ارزیابی سیاست‌های مدیریت شهری در بهره‌برداری از برند شهر خلاق (مطالعۀ موردی: رشت)، نشریۀ پژوهش‌های جغرافیای برنامه‌ریزی شهری، موسسه جغرافیا، دورۀ نهم، شمارۀ 2، صص 439-461.https://jurbangeo.ut.ac.ir/article_81888.html
حیدری‌‌چیانه، رحیم. (1387). مبانی برنامه‌‌ریزی صنعت گردشگری. تهران: سمت.
خوارزمی، امیدعلی؛ رهنما، محمد رحیم؛ اقبالی، نگین. (1393). بررسی تطبیقی تجارب جهانی فرایند برندسازی شهری و ارائۀ راهکار برای کلانشهر مشهد، اولین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری، منابع طبیعی و توسعۀ پایدار، تهران.https://civilica.com/doc/356720/
دانش، جابر. (1389). مبانی شکل‌گیری و اصول سازمان‌یابی کالبدی شهر اسلامی، مطالعات شهر ایرانی اسلامی، ژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری جهاددانشگاهی، سال اول شمارۀ 1، صص 15-31.https://www.sid.ir/paper/177343/fa
روستا، احمد؛ قره‌چه، منیژه؛ حمیدی‌زاده، محمدرضا؛ محمدی فر، یوسف. (1395). مدلی برای برندسازی شهری در ایران براساس نظریۀ داده‌بنیاد، نشریۀ مدیریت برند، دانشگاه الزهرا، دورۀ سوم، شمارۀ 5، صص 41-68.https://journal.alzahra.ac.ir/article_2719.html
شهاب‌‌زاده، مرجان. (1395). تجدید حیات در بافت‌‌های تاریخی از طریق راهبرد اصالت‌بخشی مطالعۀ موردی بافت تاریخی شهر شیراز، نشریۀ معماری اقلیم گرم و خشک، دانشگاه یزد، سال چهارم، شمارۀ 4، صص 65-79.https://smb.yazd.ac.ir/article_942.html   
شیخ­احمدی، احمد. (1393). بررسی­عناصر­تشکیل‌دهندۀ کالبد و فرم­شهرهای­اسلامی، همایش­معماری، عمران و توسعۀ نوین­شهری، تبریز.https://civilica.com/doc/315095/
صارمی، حمیدرضا. (1387). ساختار شهر اسلامی: ویژگی‌‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی شهر برگرفته از مبانی دین اسلام، تهران: سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور، مؤسسۀ فرهنگی، اطلاع‌رسانی و مطبوعاتی.
طباطبایی نسب، سید محمد؛ ماه آورپور، فهیمه؛ اسدیان اردکانی، فائزه. (1398). ارائۀ مدل تأثیر برندسازی بر شهرت شهر و نقش آن بر عملکرد شهری، نشریۀ مطالعات مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، سال چهاردهم، شمارۀ 48، صص 211-240.https://tms.atu.ac.ir/article_10815.html
عباس زاده، مظفر، محمدمرادی، اصغر، و سلطان احمدی، الناز. (1394). نقش ارزش های میراث معماری و شهری در توسعه گردشگری فرهنگی (مطالعه موردی: بافت تاریخی ارومیه). مطالعات شهری، دانشگاه کردستان، دوره 4، شماره 14، صص 77-90.https://urbstudies.uok.ac.ir/article_13010.html
علیزاده، هوشمند، و حبیبی، کیومرث. (1390). عوامل شکل دهنده شهرهای اسلامی-تاریخی مسلمانان. مطالعات شهر ایرانی اسلامی، دوره 1، شماره 3، صص 71-76. https://www.sid.ir/paper/177335/fa
گلزار طاهر، سعید؛ محمودی، فرزین؛ میثاقی، سید محمود. (1399). بررسی عوامل مؤثر بر رقابت‌پذیری شهری در بافت‌های تاریخی، مطالعۀ موردی: بافت تاریخی آمل، پژوهشنامۀ جغرافیا و نظام‌های فضایی، موسسه انتشاراتی ویان دورۀ اول، شمارۀ 4، صص 55-71.http://jgss.ir/Article/15864
لاله‌پور، منیژه؛ امیرحسینی، پروانه. (1399). تحلیلی بر جایگاه مؤلفه‌های برند شهری (مطالعۀ موردی: شهر مراغه)، نشریۀ شهر پایدار، انجمن جغرافیا و برنامه ریزی شهری ایران، دورۀ سوم، شمارۀ 2، صص 63-76.https://www.jscity.ir/article_113199.html
مشکینی، ابوالفضل و حبیبی، کیومرث (1387). اصول سنتی­ساخت و ساز در اسلام، تهران: مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری.
مظفر، عباس‌زاده؛ اصغر، محمدمرادی؛ سلطان احمدی، الناز. (1394). نقش ارزش‌های میراث معماری و شهری در توسعۀ گردشگری فرهنگی (مطالعۀ موردی: بافت تاریخی ارومیه)، مطالعات شهری، دانشگاه کردستان، دورۀ چهارم، شمارۀ 14، صص 77-90.https://urbstudies.uok.ac.ir/article_13010.html
مودت، الیاس. (1400). سنجش شبکۀ برندسازی بافت تاریخی شهرها با رویکرد گردشگری (مطالعۀ موردی: شهر دزفول)، فصلنامۀ گردشگری شهری، دانشکده جغرافیا- دانشگاه تهران، دورۀ هشتم، شمارۀ 4، صص 13-27.https://jut.ut.ac.ir/article_85623.html
مولائی هشجین، نصراله؛ ابراهیمی، حیدر. (1393). شناسایی قابلیت‌‌ها و جاذبه‌‌های گردشگری و تأثیر آن بر جذب گردشگر در شهرستان املش. برنامه‌‌ریزی منطقه‌‌ای، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، دورۀ چهارم، شمارۀ 16، صص 95-108.https://jzpm.marvdasht.iau.ir/article_667.html
ناصری اصفهانی، هاجر؛ نسترن، میهن؛ بیدرام، رسول. (1399). تبیین مدل مفهومی ارزش‌آفرینی بافت‌های تاریخی با رویکرد رقابت‌پذیری شهری، نشریۀ اقتصاد و مدیریت شهری، نجمن علمی اقتصاد شهری ایران، دورۀ هشتم، شمارۀ 31، صص 35-58.https://iueam.ir/browse.php?a_id=1458&sid=1&slc_lang=fa&ftxt=0
نصراللهی، زهرا؛ جهان‌‌بازی، ندا؛ ناصری، طاهره. (1393). رده‌بندی استان‌‌های کشور برحسب جاذبه‌‌های گردشگری. مطالعات مدیریت گردشگری، دانشگاه علامه طباطبایی، دورۀ نهم، شمارۀ 28، صص 17-37.https://tms.atu.ac.ir/article_2427.html
نوریان، فرشاد؛ میکائیلی، مهدی. (1397). مدلسازی تصویر شهر درجهت مشخص‌شدن اولویت‌های برندسازی شهری (مطالعۀ موردی: شهر ارومیه)، نشریۀ هنرهای زیبا-معماری و شهرسازی، دانشگاه تهران، دورۀ بیست‌وسوم، شمارۀ 1، صص 31-40.https://jfaup.ut.ac.ir/article_67906.html
وارثی، حمیدرضا؛ تقوایی، مسعود؛ رضایی، نعمت‌الله. (1391). ساماندهی بافت فرسودۀ شهری (نمونۀ موردی: شهر شیراز)، مجلۀ علمی تخصصی برنامه‌ریزی فضایی، دانشگاه اصفهان، سال دوم، شمارۀ 2، صص 129-156.https://sppl.ui.ac.ir/article_15923.html
یزدان‌پناه شاه‌آبادی، محمدرضا؛ سجادزاده، حسن؛ رفیعیان، مجتبی. (1399). برندسازی مکان: رویکردی دارایی مبنا در بازآفرینی بافت تاریخی تهران، نشریۀ آرمانشهر، شمارۀ 31، صص 287-303.https://magiran.com/p2173626
یغفوری، حسین؛ اسکندری ثانی، محمد؛ اکبری، فاطمه. (1396). نقش بافت تاریخی در ارتقای مؤلفه‌های رقابت‌پذیری شهری (مورد مطالعه: شهر بیرجند)، نشریۀ برنامه‌ریزی فضایی، دانشگاه اصفهان، سال هفتم، شمارۀ 3، صص 63-84.https://sppl.ui.ac.ir/article_22536.html
Abankina, T. (2013) Regional development models using cultural heritage resources. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research 7(1): 3–10. https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/17506181311301318/full/html
Altinbasak, x., and Yalcin, x. (2010). City image and museums: the case of Istanbul, International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, Vol. 4, No. 4, pp. 241-251. https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/17506181011067628/full/html
Blaće, D., Ćorić, G., & Jurič, B. (2015). Branding the city of Šibenik as a sustainable tourist destination using social networks. Ekonomski vjesnik/Econviews-Review of Contemporary Business, Entrepreneurship and Economic Issues, 28, 109-124. https://hrcak.srce.hr/ojs/index.php/ekonomski-vjesnik/article/view/3096
Cai, L. A. (2002). Cooperative branding for rural destinations. Annals of tourism research, 29(3), 720-742. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0160738301000809
Cheng, L. K. P., & Taylor, J. L. (2007). Branding of former soviet cities: the case of Almaty. The ICFAI University Journal of Brand Management, 4(4), 7-13.
Cicalò, E. (2017). Representing Place, Branding Place. Designing Place Identity Enhancing the Cultural Heritage. In INTBAU International Annual Event (pp. 878-887). Springer, Cham.
Cleave, E., & Arku, G. (2017) "Putting a number on place: a systematic review of place branding influence", Journal of Place Management and Development, Vol. 10 Issue: 5, pp.425-446. https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/JPMD-02-2017-0015/full/html
Dastgerdi, A. S., & De Luca, G. (2019). Strengthening the city’s reputation in the age of cities: an insight in the city branding theory. City, Territory and Architecture, 6(1), 1-7. https://cityterritoryarchitecture.springeropen.com/articles/10.1186/s40410-019-0101-4   
Da Silva Oliveira, E. H. (2016). Place branding in strategic spatial planning: an analysis at the regional scale with special reference to Northern Portugal. University of Groningen
Gomez Aguilar, A., Yaguee Guillen, M. J., & Villasenor Roman, N. (2016). Destination brand personality: An application to Spanish tourism. International Journal of Tourism Research, 18(3), 210-219. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/jtr.1997
Greenop, K., & Darchen, S. (2016). Identifying ‘place’in place branding: core and periphery in Brisbane’s “New World City”. GeoJournal, 81(3), 379-394. https://www.jstor.org/stable/44076411
Green, A., Grace, D., & Perkins, H. (2016). City branding research and practice: An integrative review. Journal of Brand Management, 23(3), 252-272. https://link.springer.com/article/10.1057/bm.2016.8
Hankinson, G. (2001). Location branding: A study of the branding practices of 12 English cities. Journal of Brand Management, 9(2), 127-142. https://link.springer.com/article/10.1057/palgrave.bm.2540060
Hayden, C., & Sevin, E. (2012). The politics of meaning and the city brand: The controversy over the branding of Ankara. Place Branding and Public Diplomacy, 8(2), 133-146. https://link.springer.com/article/10.1057/pb.2012.8
Hereźniak, M., Florek, M., & Augustyn, A. (2018). On measuring place brand effectiveness–between theoretical developments and empirical findings. Economics & Sociology, 11(2), 36-51. https://bazawiedzy.ue.poznan.pl/info/article/UEP60bdfc5a9717462b9d03c3c6c5caa998/
Herezniak, M., & Anders-Morawska, J. (2015). City brand strategy evaluation: in search of effectiveness indicators. Journal of Place Management and Development. Vol. 8, Iss 3.https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/JPMD-06-2015-0023/full/html
Julier, G. (2005). Urban Design spaces and the Production of Aesthetic Consent, Urban Studies, Vol.42, pp.5-6, 689-888. https://www.jstor.org/stable/43197302
Kavaratzis, M. (2004). From city marketing to city branding: Towards a theoretical framework for developing city brands, Journal of Place Branding, Vol.1, No.1, pp.58 – 73. https://link.springer.com/article/10.1057/palgrave.pb.5990005
Karavatzis, M., Giovanardi, M., & Lichrou, M. (Eds.). (2017). Inclusive place branding: Critical perspectives on theory and practice. Routledge.
Kavaratzis, M. (2007), City marketing: the past, the present and some unresolved issues, Geography Compass, Vol. 1 No. 3, pp. 695-712. https://compass.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1749-8198.2007.00034.x
Kavaratzis, M. (2008). From city marketing to city building; An interdisciplinary analysis with reference to Amesterdam, Budapest, and Athens (Unpublished Ph.D dissertation). Faculty of spatial sciences, University of Groningen, The Netherlands.
Kavaratzis, M. and Ashworth, G. (2008), “Place marketing: how did we get here and where are we going?”, Journal of Place Management and Development, Vol. 1 No. 2, pp. 150-165. https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/17538330810889989/full/html
Kim, S. (2014). A study on the potential for historic preservation as a place branding tool for cities. Master Thesis in Historic Preservation. The University of Texas at Austin.
Konecnik, M. & Go, F. (2008) Tourism destination brand identity: The case of Slovenia. Journal of Brand Management 15(3): 177–189. https://link.springer.com/article/10.1057/palgrave.bm.2550114
Laaksonen, P., Laaksonen, M., Borisov, P., & Halkoaho, J. (2006). Measuring image of a city: A qualitative approach with case example. Place branding, 2(3), 210-219. https://link.springer.com/article/10.1057/palgrave.pb.5990058
Loncaric, B. (2014). Branding cities as tourist destinations: The case of Slavonski Brod, Croatia, Tourism and Hospitality Industry 2014, Congress proceedings. Trends in Tourism and Hospitality Industry.
Lucarelli, A. & Berg, P.O. (2011), City branding: a state-of-the-art review of the research domain, Journal of Place Management and Development, Vol. 4 No. 1, pp. 9-27. https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/17538331111117133/full/html
Morgan, N. and Pritchard, A., (2007). De-centring tourisms intellectual universe, or traversing the dialogue between change and transition. In Ateljevic, I., Pritchard, A, and Morgan, N. (eds.) The Critical Turn in Tourism Studies: Innovative Research Methodologies, pp. 11-28. Amsterdam: Elsevier. https://www.taylorfrancis.com/chapters/edit/10.4324/9780080470986-3/de-centring-tourism-intellectual-universe-traversing-dialogue-change-tradition-annette-pritchard-nigel-morgan
Merrilees, B., Miller, D., & Herington, C. (2013). City branding: A facilitating framework for stressed satellite cities. Journal of Business Research, 66(1), 37-44. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0148296311002578
Nickerson, N. & Moisey, R. (1999). Branding a State from Features to Positioning: Making it Simple? Journal of Vacation Marketing, Vol. 5, No. 3, pp.217-226. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/135676679900500302
Pînzaru, F. M. (2012). From conjunctural urban storytelling to city branding: An empirical model for bucharest. Management Research and Practice, 4(2), 44-44. https://ideas.repec.org/a/rom/mrpase/v4y2012i2p33-44.html
Prilenska, V. (2012). City branding as a tool for urban regeneration: towards a theoretical framework. Journal of Riga Technical University: Architecture and urban planning, (6), 12- 16.https://www.researchgate.net/publication/271264532_City_Branding_as_a_Tool_for_Urban_Regeneration_Towards_a_Theoretical_Framework
Rainisto, S. (2003). Success factors of place marketing: A study of place marketing practices in Northern Europe and the United States, PhD thesis, Helsinki University of Technology, Institute of Strategy and International Business.
Rehan, R. M. (2014). Urban branding as an effective sustainability tool in urban development. Hbrc Journal, 10(2), 222-230. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1687404813001016
Sou, J.P., Vinnicombe, T., Leung, T., C. (2016). Rebranding Macau: Views of Cultural industry insiders. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, Vol. 10, No. 1, pp. 91-104. https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/IJCTHR-01-2015-0004/full/html
Stănciulescu, G. C. (2009). The role of urban marketing in the local economic development. Theoretical and Empirical Researches in Urban Management, 4(1 (10), 114-135.https://ideas.repec.org/a/rom/terumm/v4y2009i10p114-135.html
Shahabadi, M. R. Y. P., Sajadzadeh, H., & Rafieian, M. (2020). Explaining the theoretical model of place branding: an asset-based approach to regeneration of the historic district of Tehran. Journal of Brand Management, 27(4), 377-392. https://link.springer.com/article/10.1057/s41262-020-00186-7
Tobias, S., & Wahl, P. M. (2013). Can place branding support landscape conservation in city-regions? A case study from Switzerland. Land Use Policy, 30(1), 266-275. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0264837712000555
Van Assche, K., Beunen, R., & Oliveira, E. (2020). Spatial planning and place branding: rethinking relations and synergies. European Planning Studies, 28(7), 1274-1290. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/09654313.2019.1701289
Vanolo, A. (2008). The image of the creative city: Some reflections on urban branding in Turin. Cities, 25(6), 370-382. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0264275108000772
Vaidya, R., Gandhi, P., & Aagja, J. (2009). Brand personality and perception measures of two cities: Surat and Ahmedabad. The ICFAI University Journal of Brand Management, 6(1), 57-73. https://scholar.google.co.in/citations?view_op=view_citation&hl=en&user=2PgQdtoAAAAJ&citation_for_view=2PgQdtoAAAAJ:2osOgNQ5qMEC
Vuignier, R. (2016). Place marketing and place branding: A systematic (and tentatively exhaustive) literature review. hal: 01340352. Sciences de l’Homme et Société, Gestion et management.https://www.researchgate.net/publication/304626244_Place_marketing_and_place_branding_A_systematic_and_tentatively_exhaustive_literature_review
Yi-De L. (2015). Major event and city branding: An evaluation of Liverpool as the 2008 European Capital of Culture, Journal of Place Management and Development, Vol. 8, No. 2, pp.147–162.https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/JPMD-02-2015-0007/full/html
Yuwo, H., Ford, J. B., & Purwanegara, M. S. (2013). Customer-based brand equity for a tourism destination (CBBETD): The specific case of Bandung City, Indonesia. Organizations and markets in Emerging Economies, 4(1), 8-22. https://www.researchgate.net/publication/336248351_Customer- based_Brand_Equity_for_a_Tourism_Destination_CBBETD_the_Specific_Case_of_Bandung_City_Indonesi.https://www.journals.vu.lt/omee/article/view/14255
Zhang, L., & Zhao, S. X. (2009). City branding and the Olympic effect: A case study of Beijing. Cities, 26(5), 245-254. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0264275109000638
Zhou, L., & Wang, T. (2014). Social media: A new vehicle for city marketing in China. Cities, 37, 27-32. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S026427511300
جغرافیا و آمایش شهری منطقه‌ای
دوره 14، شماره 51
خرداد 1403
صفحه 35-66

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 27 خرداد 1401
  • تاریخ بازنگری: 22 دی 1402
  • تاریخ پذیرش: 25 دی 1402

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار