احمدی، حسن (1387). ژئومورفولوژی کاربردی. جلد 2. انتشارات دانشگاه تهران.
احمدی، حسن؛ اختصاصی، محمدرضا؛ همتی، نعمتالله (1386). برآورد و مقایسة پتانسیل رسوبدهی فرسایش بادی و آبی با استفاده از مدلهای IRIRER.E.A و MPSIAC در مناطق نیمهخشک (مطالعه موردی: حوزة آبخیز نعمتآباد بیجار). نشریه دانشکدهمنابع طبیعی، دورة 60، شمارة 1، صص 11-1.
احمدی، حسن؛ رفاهی، حسینقلی؛ اختصاصی، محمدرضا؛ طهماسبیبیرگانی، علیمحمد (1378). پتانسیل رسوبدهی فرسایش آبی با استفاده از مدل MPSIAC و روش مستقیم در مناطق بیابانی ایران (مطالعة موردی: حوزة آبخیز آب بخشاء – بردسیر کرمان). بیابان، جلد 4، شمارة 1، صص: 39–27.
اردکانی، ندا؛ مشهدی، ناصر؛ عظیمزاده، حمیدرضا؛ نظریسامانی، علیاکبر؛ کریمپور ریحان، مجید (1391). ارزیابی شدت فرسایش بادی منطقة حفاظتشدة کالمند. اولین همایش ملی بیابان دانشگاه تهران: پردیس منابع طبیعی کرج. ص۷.
ایلانلو، مریم (1390). برآورد میزان فرسایش خاک با استفاده از مدل پسیاک (منطقة مورد مطالعه: حوضة آبخیز تویسرکان). مجموعه مقالات دومین همایش ملی مقابله با بیابانزایی و توسعة پایدار تالابهای کویری ایران. اراک: دانشگاه آزاد اسلامی ، صص 459-457.
پهلوانروی، احمد (1391). ارزیابی فرسایش و رسوبات بادی با استفاده از مدل IRIFR در منطقة زهک دشت سیستان، جغرافیا و توسعه، شمارة 27، صص 140-127.
درینی، جواد؛ رفیعیساردوئی، الهام؛ طالبدنیا، سمیه؛ فاریابی، نجمه؛ یاری، رضا؛ سفیدی، حمیده (1390). تهیه نقشة شدت فرسایش بادی اراضی به روش IRIFR و نقشة خطوط همسرعت آستانة فرسایش بادی (مطالعة موردی: حوضة عنبرآباد استان کرمان). مجموعه مقالات دومین همایش ملی مقابله با بیابانزایی و توسعة پایدار تالابهای کویری ایران. اراک: دانشگاه آزاد اسلامی، صص 1273-1266.
رفاهی، حسینقلی (1385). فرسایش آبی و کنترل آن. تهران: مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
سیلاخوری، اسماعیل.؛ اونق، مجید (1391). مقایسه اثر مقیاس نقشه در تفکیک واحدهای کاری ژئومورفولوژی برای پهنهبندی خطر بیابانزایی با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعهی موردی: منطقهی حارث آباد سبزوار)، مجله کاربرد سنجش از دور و GIS در علوم منابع طبیعی، سال سوم، شماره 4، صص 105-91.
عظیمزاده، حمیدرضا (1386). بررسی کاربرد مدلهای سامانة برآورد فرسایش بادیWEPS وIRIFR2 در اراضی آیش دشت یزد- اردکان. پایاننامة دکتری تخصصی. دانشگاه تهران، دانشکده کشاورزی.
فتحیملککیان، شاهین؛ افشار، عباس؛ موسوی، سیدجمشید (1385). توسعة مدل تشخیص الگوی فازی بهمنظور ارزیابی پتانسیل فرسایشپذیری حوضهها بر مبنای روش PSIAC، آب و فاضلاب، شمارة 57، صص 71-59.
محمودآبادی، مجید؛ چرخابی، امیرحسین؛ رفاهی، حسینقلی؛ گرجی، منوچهر (1384). پهنهبندی خطر فرسایش در حوزة آبخیز گلآباد اصفهان با استفاده از مدل MPSIACو سامانة اطلاعات جغرافیایی. مجله علوم کشاورزی ایران، جلد 36، شمارة 2، صص 520–511.
مصباحزاده، طیبه؛ احمدی، حسن؛ زهتابیان، غلامرضا؛ سرمدیان، فریدون (1389). ارزیابی شدت فرسایش بادی با بهرهگیری از مدل IRIFER.E.A (بررسی موردی: ابوزید آباد کاشان). نشریه مرتع و آبخیزداری، مجلة منابع طبیعی ایران، دورة 63، شمارة 3، صص 415–399.
نقشة زمینشناسی 1:100000 سبزوار، سازمان زمینشناسی کشور.
نقشة زمینشناسی 1:100000 کاشمر، سازمان زمینشناسی کشور.
Anonymous, (1974). DEZ watershed resource management plan. Iran. D&R development and resources. Newyork. Sacromento. Tehran. 241P.
Johnson, C.W. Gebhardt, K.A. 1982. Predicting sediment yields from saga brush rangeland. Proceedings of the workshop on estimating erosion and sediment yield on rangeland. Tucson.
Ownegh, Majid (2003). Land use planning and integrated management of natural hazard in Golestan province, in: seminar on flood hazard prevention and mitigation, 1-16 January, Gorgan, Iran, Abstract, p9.
Renard, K.G. and Ston, J.J. 1982. Sediment yield from small semiarid rangeland watersheds. USDA-SEA-ARM, Western Series-No.26.
Tangestani, M., (2006). Comparison of EPM and PSIAC models in GIS for erosion and sediment yield assessment in a semi-arid environment: Afzar Catchment, Fars Province, Iran. Journal of Asian Earth Sciences, 27, 585–597.
)
