نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

امروزه رویۀ غالب عملکردی در برنامه‌‌ریزی شهرهای کشور ما، بیشتر حرفه و تکنیکی است که از سوی بخش دولتی مستوفی می‌‌شود و حلقۀ گم‌‌شدۀ آن مشارکت جامعۀ مدنی و بخش خصوصی در ادارۀ امور شهری است. در این راستا بهترین الگو درجهت رفع نقیصۀ فوق، تحقق حکمروایی مطلوب شهری است که می‌‌توان تشکیل نهادهای مردمی ازجمله مدیریت محله‌‌محور را از آن قبیل به‌شمار آورد؛ ازاین‌‌رو هدف این پژوهش، ارزیابی شاخص‌‌های حکمروایی مطلوب شهری با رویکرد مدیریت محله‌‌ است. تحقیق با رویکرد توصیفی- تحلیلی و مبتنی‌بر داده‌‌های پرسشنامه‌‌ای است که به روش اسنادی و پیمایشی صورت گرفته است. جامعۀ آماری آن شهروندان محلات مدرس، الوند و کوچه‌‌مشکی (63221 نفر) شهر همدان است که حجم نمونه براساس مدل کوکران 382 نفر به‌دست آمده است. مطابق با نتایج آزمون ANOVAو TUKEYمشخص شد که شاخص‌‌های شفافیت، عدالت، اثربخشی و کارایی در محلات شهر همدان، بیشترین میزان عملکرد را در مطلوبیت حکمروایی شهری دارند. همچنین نتایج حاصل از آزمون تحلیل تشخیص نیز بیانگر توان بیشتر شاخص‌‌های قانونمندی، عدالت و اثربخشی در پیش‌‌بینی میزان مطلوبیت حکمروایی شهری در محلات شهر همدان است. همچنین به‌منظور دستیابی به حکمروایی مطلوب در این محلات، بازتنظیم قوانین مصوب در رابطه با مدیریت محله-محور با تأکید بر شاخص‌‌های پاسخگویی و مسئولیت‌پذیری و شفافیت پروژه‌های عمرانی در محلات به‌منظور آگاه‌سازی شهروندان و استفاده از مشارکت آن‌ها در طرح‌ها و پروژه‌ها ضروری است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Assessing the Desirable Urban Governance Indexes with the Neighborhood-Based Management Approach (Case Study: Hamadan City Neighborhoods)

نویسندگان [English]

  • dr.saeeid maleki 1
  • dr.javad zareei 2
  • shahrokh zadvalikhajeh 3

چکیده [English]

Today, the prevailing practice in the planning of cities in our country is more professional and technical, which is being done by the public sector and its lost link is the participation of civil society and private sector in the administration of urban affairs. In this regard, the best way to overcome the above disadvantages is to realize the desirable urban governance; it is possible to form the people's institutions, including neighborhood management, among them. Therefore, in this research, we aim to evaluate the desirable urban governance indexes with the neighborhood management approach. The research is a descriptive and analytical approach based on data from a questionnaire which has been done by documentary and survey method. The statistical population is the citizens of Modarrs, alvand and Koche Meshki  (63221 people) in Hamadan city. The sample size is 382 according to Cochran model. According to ANOVA and TUKEY tests, transparency, justice, effectiveness and efficiency indicators in Hamedan neighborhoods have the highest performance in urban governance desirability. Also, the results of the diagnostic analysis test indicate that more indicators of legality, equity and effectiveness are likely to be used to predict the level of urban governance utility in Hamadan's neighborhoods. In order to achieve a desirable government in these neighborhoods, we re-establish the approved laws regarding neighborhood-centered management with emphasis on accountability indicators and accountability and transparency of civil engineering projects in neighborhoods in order to inform citizens and use their participation in projects. And the projects are essential.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Governance
  • urban good governance
  • management-oriented neighborhood
  • Neighborhoods of Hamedan

پورمحمدی، محمدرضا؛ حسین زاده دلیر، کریم؛ پیری، عیسی (1390)، حکمروایی مطلوب شهری بر بنیان سرمایه اجتماعی: آزمون نظم نهادی- فضایی ارتباطی و فاعلیت مندی غیراقتصادی، مطالعه موردی کلانشهر تبریز، مطالعات جغرافیایی مناطق خشک،  مرکز پژوهشی علوم جغرافیایی و مطالعات اجتماعی، دانشگاه حکیم سبزواری ، سال اول، شماره اول، صص 52-35.

تقوایی، علی اکبر و تاجدار، رسول (1388)، درآمدی بر حکمرو ایی خوب شهری در رو یکردی تحلیلی، فصلنامه مدیریت شهری، سازمان شهرداریها و دهیاریها، شماره 23، صص 58-45.

حاتمی­نژاد، حسین؛ فرجی­ملایی، امین (1390) امکانسنجی اجرای طرحهای استراتژی توسعه شهری در ایران، مطالعات و پژوه­های شهری و منطقه­ای، معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه اصفهان، سال دوم، شماره هشتم، صص 76-55.

صرافی، مظفر و اسماعیل زاده، حسن (1385)، شهروندمداری راهکاری برای حل مسائل شهری در ایران، اطلاعات سیاسی و اقتصادی، موسسه اطلاعات، شماره 217 و 218، صص 145-136.

غراوی بای، محمد (1391)، نگاهی به مفهوم حکمروایی شهری هدفها، مدلها و شاخصهای آن، اطلاعات سیاسی و اقتصادی، موسسه اطلاعات، شماره 289، صص 206-198.

لاله پور، منیژه  (1386)، حکمروایی شهری و مدیریت شهری در کشورهای در حال توسعه، جستارهای شهرسازی، حسین جهانشاهی، شماره 20، صص 71-60.

مافی، عزت اله و شاداب­مهر، هومن(1393)، امکان­سنجی بکارگیری حکمروایی خوب شهری در حمل و نقل، اولین همایش ملی نقش برنامه ریزی و طراحی شهری در سیلاب شهری، آمل.

محقر، علی، شفیعی، حسن (1390)، مدیریت محلی و توسعه پایدار محلی شهری، مجموعه مقالات همایش توسعه محله­ای، جلد سوم مدیریت توسعه محله­ای.

مرکز آمار و فناوری شهرداری شهر همدان، (1393)، آمارنامه شهر همدان، پروتال شهرداری همدان.

مشکینی، ابولفضل و پورموسوی، سیدموسی و موذن، سهراب (1393)، ارزیابی الگوی مدیریت محله مبتنی بر شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری، فصلنامه مطالعات شهری، دانشگاه کردستان، دوره 1، شماره ششم، صص 42-31.

معصومی، هیربد، (1390)، بررسی تأثیر سرمایه انسانی بر رقابت پذیر شدن بانک،  اسلام و پژوهش­های مدیریتی، اموزش و پژوهش امام خمینی (ره)،  شماره سوم، صص 156-127.

موحد، علی، کمان رودی، موسی، ساسان پور، فرزانه، قاسمی، سجاد (1393)، بررسی حکمروایی خوب شهری در محله های شهری، مطالعه موردی منطقه 19 شهرداری تهران، فصلنامه مطالعات برنامه ریزی شهری، دانشگاه مازندران، سال دوم، شماره 7، صص 176-147.

 

Aijaz.R. (2009). "Capacity building of municipal functionaries for good governance in Uttarakhand, India", Habitat International34 (2010) 386-391.

Andreasen Anders, Bard (2002). Bridging Human Rights and Governance: Constructing Civic Competence and the Reconstitution of Political Order. Kluwer .Law International. Netherland. 95.

Beard, V. (2007). Household Contributions to Community Development in Indonesia. World Development 35 (4): 607-25.

Beard, V. (2013). Citizen Planner: From Self-Help to Political Transformation, Oxford Publication.

Davis, M. (2006). Planet of Slums. London: Verso.

Dekker, K and Van Kempen, R (2004). Governance arrangements focusing on social cohesion: the Big Cities Policies in The Hague, The Netherlands. Eura-Eurocities paper.

Department for Communities and Local Government (2011); Factsheet 6; Neighborhood Management.

Downer, Alexander (2000), Good Governance (Guiding principles for implementation), Australia, Canberra Mailing Centre.

Evans. Bobs & others. (2005),”Governing Sustainable Citie”, First published by Earthscan in the K and USA in 2005.

Kadago, Joseph, Sandholz Simone, Hamhaber Johannes (2010); Good urban governance, actors’ relations and paradigms: Lessons from Nairobi, Kenya, and Recife, Brazil, 46th ISOCARP Congress.

Mc.Carney.P & et al. (1995) "Towards and Understanding of Governance: The emergency of an idea and its implications four urban research in developing countries.the university of Toronto.

Morita, Sachiko and Zaelke, (2007) Rule of law, GoodGovernance and Sustainable Development. Routledge, London Ec4p4EE.

Neighborhood Renewal Unit (2006); Neighborhood Management – at the Turning Point? Office of the Deputy Prime Minister.

Racodi, C (2001). Forget planning, put politics first? Priorities for urban management in developing countries. Jurnal gag? Volomes 1-issue 3, 2001.

Report of the Local Services and Community Safety Overview and Scrutiny Committee (2011); Neighborhood Management, Birmingham City Council.
Roberts, S.M Wright S. and O’Neil PH. (2007). "Good governance in the Pacific? Ambivalence and possibility", Geoforum 38 967–984.

Sheng, Y.K, (2010). "Good Governance in Southeast Asia", Environment and Urbanization ASIA, 1, 2: 131–147.

UN- Habitat (2007). Campaign on urban governance, site: www. UN habitat. Org.

UNDP (2001)."Good Governance and Sustainable Human Development: A UNDP Policy Document New York.

UN-HABITAT (2002); The Global Campaign on Urban Governance, concept paper, 2nd Edition, Nairobi.

Urban Task Force (1999).Toward an Urban Renaissance, E & FN Spon, London.

Van Dijk, M Pieter (2006), Managing cities in developing countries: the theory and practice, of urban management, Edward Elgar publishing, UK.

Vansant, J. (2001). Cooperation for Good Governance. Terry Sanford Institute of public policy.

Watson. V. (2009), the planned city sweeps the poor away: Urban planning and 21st century urbanization, Journal of Progress in Planning, vol. 72. p. 151–193.